iliadas photo

HQ CELEBRITY PICTURES OF FAMOUS ACTRESSES, SINGERS, MODELS , ATHLETES & MUCH MORE
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  
To Forum μεταφέρεται για καλύτερη παρουσίαση των φωτογραφιών του
σε ιδιόκτητη ιστοσελίδα.
Θα το βρείτε στο

Μοιραστείτε | 
 

 ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
KaTriNa_16
Οφανείμ
Οφανείμ
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4025
Ηλικία : 28
Περιοχή : Λάρνακα - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια Γεωπονικής
Reputation : 2
Points : 88659508
Registration date : 09/07/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ   Παρ 3 Ιουν - 0:14

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αγόρι που ζούσε σ' έναν όμορφο τόπο, όπου βασίλευεη ευτυχία. Τα λουλούδια εκεί άνθιζαν και σκόρπιζαν το θαυμάσιο άρωμά τους και είχαντέτοια χρώματα που δεν μπορούσε κανείς να βρει σε άλλο μέρος. Ακόμη και τα πιοάγρια θηρία ήταν ήμερα και τα λιοντάρια ευγενικά και φιλικά σαν αρνιά. Το αγόρι είχεγια φίλους του πολλά ζώα κι έπαιζε μαζί τους. Πολλά σοφά πλάσματα το βοηθούσαννα βρει τους πιο γλυκούς καρπούς ή τους κρυμμένους θησαυρούς όπως τη φωλιά ενόςπουλιού ή ένα μικρό τρωκτικό σε χειμερία νάρκη. Μια ηλιόλουστη ημέρα που το αγόριξεκουραζόταν μετά από ένα χαρούμενο παιγνίδι και τρέξιμο ανάμεσα στα λουλούδια,είπε σ' έναν από αυτούς τους σοφούς φίλους του:«Όλα εδώ είναι τόσο ωραία, είναι όμως έτσι παντού;»«Όχι,» είπε ο σοφός, «υπάρχει μια χώρα μακριά από εδώ, όπου οι άνθρωποι δενείναι τόσο ευτυχισμένοι κι η ζωή τους είναι σκληρή. Υπάρχουν λιγοστά πράσιναλιβάδια και τα δέντρα λυγίζουν στη δυνατή βροχή και τον άνεμο παίρνονταςπαράξενα σχήματα. Ο άνεμος είναι κρύος κι ο ήλιος σπάνια λάμπει.»«Δεν θα μπορούσε να είναι εκεί όμορφα όπως κι εδώ;» ρώτησε το παιδί.«Και βέβαια,» είπε ο σοφός «οι άνθρωποι που ζουν εκεί προσπαθούν όσο μπορούννα κάνουν τη χώρα τους πιο όμορφη.»«Τους λυπάμαι αυτούς τους ανθρώπους,» είπε το παιδί, «και μακάρι να μπορούσανα τους βοηθήσω. Μήπως θα μπορούσα να πάρω μερικούς σπόρους από τα όμορφαλουλούδια που φυτρώνουν εδώ, να ταξιδέψω σ' εκείνη τη χώρα κι εκεί να τουςφυτέψω και να τους φροντίσω; Θα τους βοηθούσα να μαζέψουν όλο τον ήλιο ότανλάμπει και θα τους προστάτευα από τον άνεμο και τη βροχή.»Ο σοφός συλλογίστηκε και μετά είπε:«Αν είσαι τόσο δυνατός για να κάνεις ένα τέτοιο ταξίδι, τότε να πας με το καλό. Τοταξίδι όμως αυτό είναι δύσκολο κι ίσως αναγκαστείς να επιστρέψεις πριν νακαταφέρεις αυτό που επιθυμείς. Καλό σου ταξίδι και να ξέρεις ότι θα σεκαλωσορίσουμε όποτε κι αν γυρίσεις.» Έτσι το παιδί μάζεψε σπόρους από τααγαπημένα του λουλούδια και ξεκίνησε. Είχε ρωτήσει να μάθει προς ποιακατεύθυνση να πάει γιατί η χώρα βρισκόταν πολύ μακριά κι έπρεπε να διασχίσει τηθάλασσα. Περιπλανήθηκε πολύ μέχρι να φτάσει στη θάλασσα και πέρασε πολλέςπεριπέτειες, από τις οποίες έμαθε πολλά. Έτσι όταν έφτασε στην ακτή της μεγάληςθάλασσας ήταν εξαντλημένο από το πολύ περπάτημα. Τα σύννεφα είχαν αρχίσει νασυγκεντρώνονται και ήταν έτοιμα να ξεσπάσουν σε μια μεγάλη καταιγίδα.Τα κύματα έσκαγαν δυνατά πάνω στην ακρογιαλιά κι άφριζαν μπροστά στα πόδια του.«Δεν μπορώ να συνεχίσω απόψε» είπε, «δεν είμαι έτοιμος.» Οι σπόροι όμως πουείχε φυλάξει τόσο προσεκτικά μέσα στην τσέπη του παρόλες τις περιπέτειες, του
είπαν:
«Αν δεν ξεκινήσεις απόψε για να μας φυτέψεις στη γη όσο γίνεται πιο σύντομα, δενθα μπορέσουμε ν' ανθίσουμε όμορφα, γιατί δεν μας απομένει πολύς χρόνος. Αν ηθάλασσα ήταν γαλήνια ίσως ο χρόνος να ήταν αρκετός, γι αυτό σε παρακαλούμεπροσπάθησε με κάθε τρόπο να διασχίσεις τη θάλασσα.»

_________________
Ποτέ δεν είναι μάταιη η ανάβαση στα βουνά της αλήθειας. Ή θα φτάσεις σε ένα υψηλότερο σημείο σήμερα, ή θα εκπαιδεύσεις τις δυνάμεις σου ώστε να μπορέσεις να ανεβείς ψηλότερα αύριο
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
KaTriNa_16
Οφανείμ
Οφανείμ
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4025
Ηλικία : 28
Περιοχή : Λάρνακα - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια Γεωπονικής
Reputation : 2
Points : 88659508
Registration date : 09/07/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ   Παρ 3 Ιουν - 0:15


Έτσι το αγόρι κοίταξε γύρω του να βρει κάποιο τρόπο να διασχίσει τη θάλασσα.Προχώρησε πάνω — κάτω στην παραλία όπου τα κύματα ξεσπούσαν στα βότσαλα καιπιτσιλούσαν το πρόσωπό του. Τότε είδε μια βάρκα - μια εύθραυστη μικρή βαρκούλακαρυδότσουφλο με ξεβαμμένο χρώμα και με καναδύο τρύπες. Αλλά το αγόρι σκέφτηκετους σπόρους που είχε φέρει μαζί του και τη χώρα που θα τους πήγαινε. Πόσο όμορφαθα ήταν τα λαμπρά λουλούδια, αν κατάφερνε να τους τα πάει έγκαιρα. Έτσι αποφάσισενα ρίξει την εύθραυστη βαρκούλα στη μεγάλη θάλασσα. Κινδύνευσε πολλές φορές απότα μεγάλα κύματα που απειλούσαν να τον πετάξουν πίσω στην ακτή, αλλά στο τέλος ταξεπέρασε. Μετά συνέχισε να κωπηλατεί. Όσο όμως η βαρκούλα απομακρυνόταν από τηστεριά, τόσο μεγαλύτερα γίνονταν τα κύματα και ο άνεμος δυνατότερος. Ήδη από τηναρχή, για κακή του τύχη, έσπασε το ένα κουπί. Και λίγο μετά καθώς προσπαθούσε νακωπηλατήσει με το ένα κουπί, ήρθε ένα ακόμη μεγαλύτερο κύμα και του πέταξεμακριά το μοναδικό κουπί που του είχε απομείνει. Η βάρκα συνέχισε να πλέει,γέρνοντας μια από εδώ και μια από κει παρασυρμένη από τα κύματα και τον άνεμο. Σελίγο, μέσα στην ομίχλη και το πιτσίλισμα των κυμάτων, το αγόρι διέκρινε αμυδρά τηστεριά κάποιας άλλης χώρας σε μεγάλη απόσταση που όλο και πλησίαζε, αλλά μετρόμο την είδε πάλι να εξαφανίζεται. Ο άνεμος είχε αλλάξει κατεύθυνση κι έπεφτε στοπρόσωπό του με δύναμη. Το ρεύμα τον πήγαινε τώρα στην αντίθετη κατεύθυνση. Δίχωςκουπιά το αγόρι δεν μπορούσε να κατευθύνει την βάρκα του και εξαρτιόταν από τονάνεμο και το ρεύμα. Πρέπει να γυρίσω πίσω, σκέφτηκε. Αλλά θυμήθηκε τους σπόρουςκαι την καινούργια χώρα κι η καρδιά του πήρε περισσότερο κουράγιο.«Θα πάω!» είπε και βούτηξε από τη βάρκα του, αφού πρώτα προστάτευσε τουςσπόρους από το θαλασσινό νερό όσο καλύτερα μπορούσε. Το νερό ήταν παγωμένο,αλλά όρμησε με ανδρεία και του φάνηκε ότι αντί να γίνεται πιο αδύναμος, γινότανόλο και πιο δυνατός.Αισθανόταν ότι κολυμπούσε πιο δυνατά όσο ποτέ άλλοτε. Στην πραγματικότητα δενχρειαζόταν καθόλου να κολυμπάει γιατί ήταν σαν κάτι να τον πήγαινε. Κοιτάζονταςψηλά είδε ένα μεγάλο λαμπρό πολεμιστή με φωτεινή πανοπλία καβάλα σ' ένα άλογο,που ήταν λευκό σαν τον αφρό της θάλασσας, με κατσαρή φτερωτή χαίτη σαν τηνκορυφή του κύματος. Το άλογο κολυμπούσε δυνατά προς την ακτή και ο πολεμιστήςπάνω στη ράχη του, με το ξίφος του στο πλευρό του, κοιτούσε το παιδί καιχαμογελούσε. Το αγόρι αναγνώρισε τον Αρχάγγελο Μιχαήλ που ήταν ο βοηθός καιφίλος του. Με τη βοήθειά του τελικά έφτασε στην ακτή. Το μεγάλο άλογο έφτασε σταρηχά και βγήκε έξω από τη θάλασσα πάνω στη βρεγμένη άμμο. Πέρα από την ακτή,πάνω σε βράχους, ήταν κτισμένος ένας τοίχος με μια πύλη. Το αγόρι σκαρφάλωσε στοβράχο με δυσκολία, αλλά του φάνηκε ότι κάποιος τον φώναζε πίσω από την πύλη, γιαυτό βιάστηκε. Κτύπησε την πόρτα κι αυτή άνοιξε σιγά — σιγά. Εκεί μέσα είδε φευγαλέατη χώρα η οποία είχε τόση μεγάλη ανάγκη τα λουλούδια του. Μερικά μέρη ήτανσκοτεινά και θλιβερά, αλλά σε μερικούς πράσινους αγρούς οι αχτίδες του ήλιουφώτιζαν όπως και στη πατρίδα του και τότε σκέφτηκε:«Κάπου εδώ πρέπει να φυτέψω τα λουλούδια μου» Εκείνη τη στιγμή άκουσε τιςφωνές ενός άντρα και μιας γυναίκας να τον καλωσορίζουν και αναγνώρισε ότιαυτές οι φωνές ήταν οι ίδιες που τον καλούσαν μέσα από την πύλη.«Σε περιμέναμε» είπαν «καλωσόρισες εσύ και τα χέρια σου. Θα σε βοηθήσουμε ναβρεις κάποιο μέρος να φυτέψεις τα λουλούδια σου»

_________________
Ποτέ δεν είναι μάταιη η ανάβαση στα βουνά της αλήθειας. Ή θα φτάσεις σε ένα υψηλότερο σημείο σήμερα, ή θα εκπαιδεύσεις τις δυνάμεις σου ώστε να μπορέσεις να ανεβείς ψηλότερα αύριο
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
KaTriNa_16
Οφανείμ
Οφανείμ
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4025
Ηλικία : 28
Περιοχή : Λάρνακα - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια Γεωπονικής
Reputation : 2
Points : 88659508
Registration date : 09/07/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ   Παρ 3 Ιουν - 0:15

Αν και το αγόρι ήταν αδύναμο και κουρασμένο μετά από το μεγάλο του ταξίδι, δενπαρέλειψε, προτού να κλείσει η πύλη, να γυρίσει και να αποχαιρετήσει τον ΑρχάγγελοΜιχαήλ, που περίμενε να το δει ασφαλές πάνω στους βράχους. Μετά η πύλη έκλεισεκαι το αγόρι στράφηκε προς τους βοηθούς του. Το πήγαν σ' ένα σπιτάκι, όπου τουπρόσφεραν ζεστασιά, στεγνά ρούχα και φαγητό. Μετά βρήκαν μαζί τα μέρη πουχρειάζονταν περισσότερο τα λουλούδια κι εκείνο φύτεψε εκεί τους σπόρους του. Καιήταν πάνω στην ώρα! Οι σπόροι είχαν αρχίσει να βλασταίνουν και μετά από λίγοξεπρόβαλαν όμορφα ευωδιαστά λουλούδια. Το αγόρι τα φρόντισε μέχρι να γίνουνδυνατά κι όμορφα και μετά επέστρεψε πίσω στη χώρα του.Όλοι όμως που περνούσαν από κει, όσο θλιμμένοι και λυπημένοι κι αν ήταν, κοίταζαν ταλουλούδια και θυμόντουσαν τη χώρα από όπου είχαν έρθει καθώς και το αγόρι που ταφρόντιζε προσεκτικά.

_________________
Ποτέ δεν είναι μάταιη η ανάβαση στα βουνά της αλήθειας. Ή θα φτάσεις σε ένα υψηλότερο σημείο σήμερα, ή θα εκπαιδεύσεις τις δυνάμεις σου ώστε να μπορέσεις να ανεβείς ψηλότερα αύριο
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
 
ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
iliadas photo :: iliada's photo forum :: ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΑΣ-
Μετάβαση σε: