iliadas photo

HQ CELEBRITY PICTURES OF FAMOUS ACTRESSES, SINGERS, MODELS , ATHLETES & MUCH MORE
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  
To Forum μεταφέρεται για καλύτερη παρουσίαση των φωτογραφιών του
σε ιδιόκτητη ιστοσελίδα.
Θα το βρείτε στο

Μοιραστείτε | 
 

 TΟ ΚΑΡΒΕΛΙ ΤΗΣ ΣΥΓΚΟΜΙΔΗΣ

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
KaTriNa_16
Οφανείμ
Οφανείμ
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4025
Ηλικία : 28
Περιοχή : Λάρνακα - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια Γεωπονικής
Reputation : 2
Points : 88659508
Registration date : 09/07/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: TΟ ΚΑΡΒΕΛΙ ΤΗΣ ΣΥΓΚΟΜΙΔΗΣ   Παρ 3 Ιουν - 0:16

Μια φορά κι έναν καιρό, μέσα σ' ένα μεγάλο χωράφι, ζούσε μια οικογένειααγροπόντικων. Ο κύριος και η κυρία ποντικίνα είχαν φτιάξει τη φωλιά τους στη μέσητου αγρού κι έμεναν εκεί με τα τρία τους παιδιά, τη Μίλη, το Μίκη και τη Μο. Οι μέρεςκυλούσαν ήσυχα κι ευτυχισμένα. Μια μέρα ο κυρ — πόντικας ανήγγειλε ξαφνικά ότιπρέπει γρήγορα να μετακομίσουν. Ο αγρότης που είχε το χωράφι είχε αρχίσει να θερίζειτο σιτάρι πέρα στην άκρη του αγρού και γι αυτό έπρεπε αμέσως να φύγουν από εκεί.«Πού θα πάμε;» ρώτησε η Μίλη.«Δεν μπορούμε να το συζητήσουμε τώρα.» Απάντησε ο κυρ-πόντικας.
«Ακολουθείστε με μόνο»
Έφυγαν τρέχοντας δεξιά αριστερά ανάμεσα στα στάχυα, ενώ η θεριστική μηχανήακουγόταν από μακριά. Στο δρόμο τους συνάντησαν κι άλλα ποντίκια, λαγούς,αρουραίους, όλοι όμως ήταν βιαστικοί και δεν είχαν χρόνο για κουβέντα. Σε λίγοέφτασαν σ' έναν τοίχο. Η Μίλη και ο Μίκης άρχισαν να σκαρφαλώνουν αλλά η μαμά-ποντικίνα τους φώναξε να κατέβουν αμέσως κάτω και τους έδειξε μια χαραμάδαανάμεσα στις πέτρες, όπου θα μπορούσαν να στριμωχτούν και να περάσουν. Στην άλληπλευρά του τοίχου υπήρχε ένας κήπος και πιο πέρα βρισκόταν μια αγροικία. Κάτω στοχορτάρι είχαν πέσει μερικά κόκκινα μήλα και τα τρία μικρά ποντικάκια άρχισαν με μιαςνα τα τσιμπολογούν, γιατί πεινούσαν πολύ μετά το μακρύ δρόμο που είχαν κάνει. Οκύριος και η κυρία ποντικίνα όμως έψαχναν να βρουν μια καινούρια φωλιά. Δενπέρασε πολύς χρόνος κι ανακάλυψαν το πιο κατάλληλο μέρος για την οικογένειά τους.Πίσω από την καλύβα του κήπου υπήρχε μια μεγάλη πήλινη γλάστρα πεσμένη στοπλάι. Η ανοικτή της πλευρά ήταν κοντά στην καλύβα, αλλά η γλάστρα ήταν σχεδόν
όλη κρυμμένη μέσα στο ψηλό χορτάρι και τα άγρια βατόμουρα. Η τρύπα στον πάτο τηςγλάστρας ήταν ακριβώς τόσο μεγάλη ώστε όλη η ποντικοοικογένεια μπορούσε ναπερνάει μέσα.Πολύ σύντομα αισθάνθηκαν όλοι όμορφα εκεί και απολάμβαναν την καινούργια τουςζωή στον κήπο. Υπήρχαν πάντα μήλα για να τσιμπολογούν καθώς κι αποφάγια από τοαγρόσπιτο, που τα πετούσαν στο σωρό του κομπόστ. Αλλά τους έλειπαν τα χρυσάσιτάρια του αγρού που ζούσαν προηγουμένως.«Θυμάσαι» αναστέναξε η Μίλη «πώς σκαρφαλώναμε στο στάχυ καιτσιμπολογούσαμε το σιτάρι όταν ήταν μαλακό και αφράτο;»«Ναι, και είχαμε όσο θέλαμε» πρόσθεσε ο Μίκης.«Και μερικές φορές το στάχυ λύγιζε στο έδαφος και πέφταμε κάτω με τη μύτη»χασκογέλασε η Μο.«Δεν μπορούμε να πάμε πάλι εκεί» ρώτησε η Μίλη «και να δούμε αν υπάρχεικανένας σπόρος;» Ο πατέρας στραβοκοίταξε κι είπε αυστηρά:«Ασφαλώς όχι, τα στάχυα που απέμειναν είναι πολύ κοντά και σίγουρα δεν θαθέλατε να σας δει η καστανόξανθη κουκουβάγια!»«Δεν το σκέφτηκα αυτό» είπε η Μίλη τρέμοντας.Την επόμενη μέρα ο Μίκης έφερε καλά νέα. Είχε εξερευνήσει ένα από τα σπίτια εκείτριγύρω στην άκρη του κήπου και είχε βρει ένα μικρό σακί με σπόρους πάνω σα έναράφι. Τσιμπολόγησε μερικούς μέσα από μια τρυπούλα στο σακί κι ήταν τόσονόστιμοι! Έτσι, από εκείνη τη στιγμή η οικογένεια των ποντικών πήγαινε κάθε μέρα γιαφαγητό σ' εκείνο το σπίτι. Ήταν πράγματι πολύ τυχεροί!Τότε ήταν που ανακάλυψαν τα ψίχουλα του ψωμιού. Ένας σωρός από ψίχουλαεμφανίστηκε ένα πρωινό μπροστά στο άνοιγμα της γλάστρας, εκεί που ήταν η είσοδοςτους. Δεν χρειάστηκαν πολύ χρόνο για να τα φάνε, γιατί τα ποντίκια είναι πάνταπεινασμένα.Το επόμενο πρωί υπήρχε πάλι ένας σωρός ψίχουλα στο ίδιο μέρος μαζί με λίγακομματάκια τυριού. Τι γιορτή! Αφού έφαγαν κι έπλυναν τα μουστάκια τους, άκουσανμια φωνή να τους μιλάει:«Γεια σας!»Είδαν με μεγάλη τους έκπληξη ένα μικρό αγόρι να κάθεται ακίνητο στοχορτάρι κοντά στη γωνιά της καλύβας. «Το όνομά μου είναι Ρίκος» είπε δείχνονταςτο αγρόκτημα, «είμαι ο γιος του αγρότη και ζω εδώ». «Είχα τυρί για πρωινό καισκέφτηκα ότι θα θέλατε κι εσείς λίγο»«Ευχαριστώ» είπε η Μίλη ευγενικά «το απολαύσαμε όλοι μας πάρα πολύ»«Θα σας φέρνω τότε λίγο κάθε μέρα, αφού σας αρέσει» είπε ο Ρίκος, «και τοαπόγευμα λίγο κέικ, όταν θα έχουμε» Ήταν συνεπής στα λόγια του. Κάθε μέραένας σωρός ψίχουλα βρισκόταν εκεί. Καμιά φορά λίγο καρότο ή μερικές σταφίδες.Κάποτε μάλιστα κι ένα κομμάτι σοκολάτας, που οι άλλοι άφηναν τη Μο να κάνειτην πρώτη δαγκωνιά. Πολλές φορές ο Ρίκος έμενε μαζί τους για κουβεντούλα. Τουςδιηγήθηκε ότι δεν είχε άλλα αδέλφια για να παίζει μαζί τους κι έτσι περνούσεπολλή ώρα στον κήπο μοναχός του. Η ποντικοοικογένεια λαχταρούσε τιςεπισκέψεις του κι έγιναν καλοί φίλοι με το Ρίκο, έμαθαν μάλιστα να τρώνε ακόμηκι από το χέρι του.Μια μέρα όμως ο Ρίκος δεν τους χαιρέτησε με χαμόγελο αλλά υπήρχαν δάκρυα σταμάτια του όταν τους μίλησε:

_________________
Ποτέ δεν είναι μάταιη η ανάβαση στα βουνά της αλήθειας. Ή θα φτάσεις σε ένα υψηλότερο σημείο σήμερα, ή θα εκπαιδεύσεις τις δυνάμεις σου ώστε να μπορέσεις να ανεβείς ψηλότερα αύριο


Έχει επεξεργασθεί από τον/την KaTriNa_16 στις Παρ 3 Ιουν - 0:20, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
KaTriNa_16
Οφανείμ
Οφανείμ
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4025
Ηλικία : 28
Περιοχή : Λάρνακα - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια Γεωπονικής
Reputation : 2
Points : 88659508
Registration date : 09/07/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: TΟ ΚΑΡΒΕΛΙ ΤΗΣ ΣΥΓΚΟΜΙΔΗΣ   Παρ 3 Ιουν - 0:16

«Είμαι πολύ λυπημένος σήμερα, γιατί είχα θερίσει τα στάχυα στη συγκομιδή καιμετά τα αλώνισα μόνος μου και τα έβαλα μέσα σ' ένα σακί πάνω στο ράφι. Σήμεραόμως που πήγα για να αλέσω και να ζυμώσω το καρβέλι της συγκομιδής, βρήκα μιατρύπα στο σακί και σχεδόν όλους τους σπόρους εξαφανισμένους.»Τα ποντίκια έμειναν άφωνα και αλληλοκοιτάχτηκαν. Ο Μίκης κοκκίνησε καιχαμήλωσε το βλέμμα του. Η μικρή Μο ξέσπασε σε δάκρυα.«Ω! Μην κλαις, Μο!» είπε ο Ρίκος, «δεν ήθελα να σας αναστατώσω. Δεν μπορούμετώρα να κάνουμε τίποτα, εκτός κι αν...» σταμάτησε για λίγο, «όπως λέει η γιαγιάβάλουμε το σακί έξω από την πόρτα και ζητήσουμε από τις νεράιδες να τογεμίσουν. Θα χρειαστεί βέβαια να μπαλώσω την τρύπα. Δεν νομίζετε όμως ότι οινεράιδες είναι πολύ απασχολημένες και ίσως ενοχληθούν;»Τότε μια λάμψη φάνηκε στα μάτια της Μίλης.«Γιατί δεν προσπαθείς;» του είπε, «δεν έχεις να χάσεις τίποτα.» Έτσι ο Ρίκος πήγενα ράψει το σακί και η Μίλη πήγε να μιλήσει στον πατέρα της.«Έχουμε καινούριο φεγγάρι» είπε η Μίλη «και θα είναι πολύ σκοτεινά το βράδυ.Η κουκουβάγια δεν θα μπορέσει να μας δει. Θα μπορούσαμε να πάμε στο χωράφικαι να μαζέψουμε αρκετούς σπόρους για να γεμίσουμε το σακί του Ρίκου. Πάνταπέφτουν κάποιοι σπόροι στο χώμα και το χωράφι ακόμα δεν έχει οργωθεί» Η Μίλητον παρακάλεσε και ο πατέρας τελικά δέχτηκε.«Αλλά θα βρίσκεστε συνεχώς κοντά μου» διέταξε «και όταν θα λέω σσσσ, θαμένετε εντελώς ακίνητοι» Πέρασαν μια όμορφη νύκτα πηγαινοερχόμενοι,μαζεύοντας σπόρους από το χωράφι και κουβαλώντας τους πίσω πάλι στο άδειοσακί που ο Ρίκος είχε βάλει έξω από την πόρτα. Εκείνος είχε αφήσει ένα μπωλάκιμε νερό κι ένα μικρό πιατάκι με βούτυρο, που τους δρόσιζε στη δουλειά τους.Δούλεψαν όλη τη νύκτα και την ώρα που ο κόκκορας λάλησε, ο σάκος ήτανγεμάτος σπόρους. Το πρωί ο Ρίκος ήρθε να τους πει για το δώρο των νεράιδων κιασφαλώς η Μίλη, ο Μίκης και η Μο κράτησαν το μυστικό τους πολύ καλά. Εκείνοτο πρωί άκουγαν το θόρυβο του μύλου που ο Ρίκος γύριζε για να αλέσει το αλεύρι.Το απόγευμα μύρισαν τη βαριά μυρωδιά της φρέσκιας μαγιάς και το βράδυ είδαν τοφρεσκοψημένο καρβέλι να κρυώνει κοντά στο παράθυρο της κουζίνας. Το στόματης Μο υγράθηκε με την ιδέα του γλυκού, ξεροψημένου ψωμιού κι άρχισε ναελπίζει ότι ο Ρίκος ίσως να τους έφερνε λίγα ψίχουλα.Κι αυτό είναι το τέλος της ιστορίας. Αναρωτιέμαι αν ο Ρίκος έδωσε λίγα ψίχουλα απότο καρβέλι της συγκομιδής στην ποντικοοικογένεια. Τι νομίζετε εσείς;

_________________
Ποτέ δεν είναι μάταιη η ανάβαση στα βουνά της αλήθειας. Ή θα φτάσεις σε ένα υψηλότερο σημείο σήμερα, ή θα εκπαιδεύσεις τις δυνάμεις σου ώστε να μπορέσεις να ανεβείς ψηλότερα αύριο
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
 
TΟ ΚΑΡΒΕΛΙ ΤΗΣ ΣΥΓΚΟΜΙΔΗΣ
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
iliadas photo :: iliada's photo forum :: ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΑΣ-
Μετάβαση σε: