iliadas photo

HQ CELEBRITY PICTURES OF FAMOUS ACTRESSES, SINGERS, MODELS , ATHLETES & MUCH MORE
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  
To Forum μεταφέρεται για καλύτερη παρουσίαση των φωτογραφιών του
σε ιδιόκτητη ιστοσελίδα.
Θα το βρείτε στο

Μοιραστείτε | 
 

 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:14

Στη μοναξιά μου

Ι

ΕΚΑΡΦΩΣΕΣ τα μάτια σου τα θεία
στα μάτια μου, μια μέρα ονειρευτή,
σε τράβηξε η βαθιά μελαγχολία
που μέσα τους φωλιάζει μυστική.

Το δυνατό σου χέρι, ω γοητεία!
Με οδήγαε σε κάθε κορυφή
και γύρω απ’ τη ζωή μου την αθλία
ύφαινε μιαν αφάνταστη ζωή.

Τώρα, βουβή, γεμάτη απελπισία,
ψάχνω να βρω, νυχτοήμερα γυρτή
απάνω στου θανάτου τα βιβλία,
την αινιγματική σου την ψυχή.

ΙΙ

ΜΗΔ” ο πόνος μου δε σε κρατά,
μήδε πια τα δάκρυά μου,
κάθε μέρα φεύγεις μακριά
κι όλο πιο μακριά μου.

Τυλιγμένον μες στη συγνεφιά
και στην καταχνιάν, αλιά μου,
δε σε ξεχωρίζει καθαρά
η θαμπή ματιά μου.

Κι αν χαθείς παντοτινά,
θλιβερέ Έρωτά μου,
πάνε της ψυχής μου τα φτερά,
πάει και το χρυσάφι της καρδιάς μου…

ΙΙΙ

Ω ΜΑΚΡΥΣΜΕΝΗ ωραία ψυχή,
μες στην απόλυτη γαλήνη όπου πλανάσαι,
από την περασμένη μας ζωή
τίποτα δεν ταιριάζει να θυμάσαι.

Μα εγώ που καρτερώ το λυτρωμό,
κι ο λυτρωμός δεν έρχεται για μένα,
τι θα γενόμουν δίχως να πονώ
και δίχως να θυμάμαι Εσένα;

IV

ΤΩΡΑ που οι αφροκέντητες ξυπνάνε τρικυμίες,
φτωχή καρδιά μου, αρχίνησες και πάλι να πονείς.
Και σμίγοντας το θρήνο σου στο θρήνο της βροχής,
μού ζωντανεύεις θλιβερές παλιές σου ιστορίες…

V

ΠΟΣΟΥΣ χειμώνες τάχατες κι ακόμα πόσα δειλινά
θα τριγυρνώ στα ερημικά του κόσμου μονοπάτια,
με την ελπίδα την τρελή πως ίσως μες στα σκοτεινά
καμιά φορά σας ξαναϊδώ, βασιλεμένα μάτια;

VI

ΤΙ ΑΛΛΟ, καλέ μου, ζητάς από μένα,
και στέκεις θλιμμένος μπροστά στη μορφή μου,
αφού κι η καρδιά μου, αφού κι η ψυχή μου,
- κι ας είσαι νεκρός - πλημμυρούν από Σένα;

Τα θεία τραγούδια σου ένα προς ένα
τα ζει κάθε νύχτα η ψάλτρα φωνή μου.
Γενήκαν αυτά μοναχή προσευχή μου,
αγνή προσευχή, γεννημένη από Σένα!

Γιατί με κοιτάζεις με μάτια θλιμμένα;
Λαμπάδα σου ανάβω την ίδια ψυχή μου,
και μέρα τη μέρα σκορπά κι η ζωή μου
για σένα τα ρόδα της τα χλωμιασμένα

VII

ΣΤΟ παραθύρι
κι αντικρινά μου
το ξερό δέντρο
για συντροφιά μου.

Κι η άγρια μπόρα
που κατεβαίνει
κι όλ’ η μαυρίλα
μέσα μου μπαίνει.

Τα λόγια ηχούνε
σαν κούφια εντός μου,
σκοτεινιασμένος
κι ο λογισμός μου.

Βουβή στου κόσμου
πια την αντάρα,
σα μια σπασμένη
παλιά κιθάρα…

VIII

ΚΑΠΟΤΕ πήγα
με την ψυχή μου
στ’ ονειρεμένο
γλυκό νησί μου.

Όλα σαν πρώτα.
δάση, ακρογιάλια,
μοσκομυρίζαν
τα πορτοκάλια.

Ελιές, αντάμα
με κυπαρίσσια
και σαν φωλίτσες
τα ερημοκλήσια.

Σε ξαναβρήκα,
χαρά, χαρά μου,
τι αναγάλλιασμα
στην καρδιά μου!

ΙΧ

ΝΥΧΤΑ, φεγγάρι,
κι εσύ μπροστά μου
ζωντανεμένος,
νεκρέ Έρωτά μου!

Σου λέω: Καλέ μου,
άργησες τόσο!
Τι θα μπορέσω
πια να σου δώσω;

Μου λες: Το φως μου
θα σε φωτίζει
κι η άυλη ζωή μου
θα σε στολίζει!

Κάτι μου δείχνει
το θείο σου χέρι,
πότε το κύμα,
πότε ένα αστέρι.

Και περπατούμε…
και το φεγγάρι
μας στεφανώνει -
ουράνια χάρη!

Ξάφνου σε χάνω…
Κι αντικρινά μου
το ξερό δέντρο
για συντροφιά μου!

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:15

Τώρα που πάλι αρχίνησεν

ΤΩΡΑ που πάλι αρχίνησεν η θεϊκιά γαλήνη
ν’ αργοσταλάζει μέσα μου μια βάλσαμη δροσιά,
η σκέψη μου νοσταλγικά γυρίζει στα παλιά,
κι απ’ το πικρό της θύμησης ποτήρι ξαναπίνει.

Κι αράζω πάλε στο νησί με τις ξανθές ελιές
και με τα βαθυπράσινα τα πλούσια κυπαρίσσια.
Να το γλυκό μου το χωριό και να κι οι χωριανές
που κατεβαίνουν το βουνό με τα κορμιά τα ίσια.

Κι εγώ μ’ Εσένα τριγυρνώ στους κάμπους και στα δάση,
και σκαρφαλώνω στις ψηλές απάτητες κορφές,
όλη δική μας γένηκεν η μαγεμένη πλάση
και μας χαρίζει αφάνταστες, ονειριαστές χαρές.

Μα τάχα να βρισκόμουνα στ’ αληθινά κοντά σου;
το κρουσταλλένιο μου έδωσες νεράκι απ’ την πηγή;
με ησύχασεν ο ίσκιος σου; με ζέστανε η θωριά σου;
με δρόσισε η αγάπη σου, σαν τα πουλιά η αυγή;

Αληθινά σ’ αντάμωσα, το χέρι μου έχει σφίξει
το χέρι σου; απ’ τα μάτια σου έβγαινε τέτοιο φως,
που εθάμπωναν τα μάτια μου, τον πόθο μου είχες πνίξει,
και τη λατρεία μου ξύπναγες σάμπως αρχαίος θεός!

Όραμα εσύ, τραγουδιστή, κι όραμα τ’ ακρογιάλια,
όραμα και τ’ απαλινό, το ηλιόλουστο νησί.
Κι ο πόλεμος, παραμυθιού Δράκος με δυο κεφάλια,
και, ω Θάνατε! παιδιάτικο φοβέρισμα κι εσύ.

Μα αν είναι όλα ονείρατα, κι όλα κι αν είναι ψέμα
κι ακόμα κι ο νυχτερινός βουβός μου χωρισμός,
και η στερνή σου η φορεσιά που εφάνταζε σαν αίμα,
και τα χρυσά και το σπαθί που ήσουνα ζωστός,

ψέμα δεν είν’, αλίμονο! κι η μαύρη εκείνη μέρα
η άγρια μέρα, που ήρθανε κλεφτά για να μου πουν
πως χάθηκες, πως σβήστηκες ηρωικά εκεί πέρα
και πως ποτέ τα μάτια μας δε θα σε ξαναϊδούν…

Παρηγοριές μου λέγανε, κι εγώ τις αγρικούσα,
κι ήταν σα να σταμάτησεν ο χρόνος κι η ζωή,
γι’ αυτό δεν μπόραγα να πω τι νιώθω κι αν πονούσα,
τα λόγια εσβήναν μέσα μου και γίνονταν πνοή.

Κι όταν μονάχη βρέθηκα στης νύχτας το σκοτάδι,
άργησε ακόμα για πολύ να λάμψει μου η αλήθεια,
κι είχε προβάλει πια η αυγή σα γνώρισα τον Άδη,
σα δάρθηκα, σαν ούρλιαξα, σαν ξέσκισα τα στήθια.

Τώρα που πάλι αρχίνησεν η θεϊκιά γαλήνη
ν’ αργοσταλάζει μέσα μου μια βάλσαμη δροσιά,
τώρα που ξέρω να γευτώ την ήρεμην οδύνη

δίχως να γέρνω προς τη γη σα λυγισμένη ιτιά,
Ναό σου στήνω απόκρυφο στα ψυχικά μου βάθη,
εκεί που λύπη δε χωρεί, κι είν’ άγνωστα τα πάθη.

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:16

Στο χωριό

ΜΕ γλυκοδέχτη το χωριό, κι οι χωριανές
σαν αδερφές μου δώσανε το χέρι,
και δυο γριές, ολόγυρτες ελιές,
τη θλίψη μου κοιμίζουν κάθε μεσημέρι.

Πρωί, προτού να λούσει ο Ήλιος τα βουνά,
γύρω στ’ ακρογιάλια, στις ραχούλες,
με μάθανε τα μονοπάτια τα κρυφά
και οι παλιές, ερειπωμένες εκκλησούλες.

Τις θύρες τους ανοίγω τις μανταλωτές,
μέσα βαριά τα βήματά μου ηχούνε…
Εκεί, με τις μισοσβησμένες Παναγιές
πόσους καημούς δεν έχουμε να πούμε!

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:17

Εδώ στο ερημικό ακρογιάλι

Εδώ στο ερημικό ακρογιάλι
μοναχή
κάθουμαι και προσμένω
θλιβερή.

Κι έχω τη σκέψη και τη ματιά μου
καρφωτή
πέρα στη θάλασσα κι όλο στη θάλασσα
την ανοιχτή.

Ο ήλιος πίσω από τ’ αέρινα βουνά
έχει κρυφτεί
κι όπου και να ’ναι το φεγγάρι
θα υψωθεί.

Θα υψωθεί και θα μαγέψει
κάθε ψυχή
κι ό,τι αλύγιστο μπροστά μου
θα λυγιστεί.

Μόνο εγώ θα ’χω τη σκέψη και τη ματιά μου
καρφωτή
πέρα στη θάλασσα κι όλο στη θάλασσα
την ανοιχτή.

Και θα προσμένω και θα προσμένω
ως την αυγή
την μοναχή μου Αγάπη
που δε θα ’ρθει.

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:18

Η συκιά

Στις ώρες τις σκοταδερές που η σκέψη μου βαραίνει
και η ψυχή μου ανήμπορη λίγη δροσιά ζητάει,
η θύμηση, στα μαγικά τα δίχτυά της με δένει
και πίσω στα παιδιάτικα τα χρόνια μου με πάει.

Και να! της Κρήτης τα βουνά και τα πλατιά χωράφια,
το σπίτι και οι βαθύσκιωτες τριγύρω καστανιές,
των λεϊμονιών και των μηλιών χυμένα τα χρυσάφια,
το περιβόλι το παλιό, και, ω τρέλα! οι ζαφορές.

Τα δυο τ’ αδέρφια μου μαζί, πότε με τα βιβλία,
πότε με τα παιγνίδια τους περνούσαν τον καιρό.
Εγώ, δεν είχα παρά μια μονάχα επιθυμία:
έξω να τρέχω αδιάκοπα προς ό,τι φωτεινό!

Και σμίγοντας με την τρελή του χωραφιού κατσίκα,
αντίς να παίζω σαν παιδί με τ’ άλλα τα παιδιά,
σε μια συκιά σκαρφάλωνα και τρώγοντας τα σύκα
πολλές φορές κουβέντιαζα με τα μικρά πουλιά.

Κι αυτά, που με γνωρίζανε, στα χέρια, στα μαλλιά μου
κελαηδιστά τρυπώνανε. κι ένιωθα μια χαρά
σα να χτυπούσανε πολλές καρδιές μες στην καρδιά μου
κι έλεα πως είμαι των δεντρώ και των πουλιώ η Κυρά!

Μα ο κυνηγός που διάβαινεν απόξω απ’ το περβόλι
τα γλυκοκελαηδίσματα γρικώντας μιαν αυγή,
σημάδεψε και φύτεψε θανατερό ένα βόλι
σ’ ένα πουλάκι, κι έγειρε χάμου νεκρό στη γη.

Ω θάνατε πολύτροπε! πολύξερε τεχνίτη!
Εμένα δε με πρόσεξες. κι ωστόσο ήμουν κι εγώ
σα μιαν αέρινη ψυχή και σαν από φτερό…
Να μοιραστώ δε μου ’πρεπε την τύχη ενός σπουργίτη;

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:18

Στον πύργο μου

Στον πύργο μου το μακρινό
σας καρτερώ, αδερφούλες μου,
να ζήσουμε μαζί.
Όποια από σας έχει καημό,
όποια πονεί, αδερφούλες μου,
σ’ εμέναν ας ερθεί.
Στα σκαλοπάτια καρτερώ
για να δεχτώ, αδερφούλες μου,
την καθεμιά μ’ ένα φιλί.
Με αμάραντο και με κισσό
στεφανωμένες
στο δώμα μου θα μπείτε το βουβό,
αγαπημένες!
Έτοιμες κλίνες δροσερές
κι ευωδιασμένες,
εσάς, συντρόφισσες χλωμές
και κουρασμένες,
προσμένουνε τον ύπνο το γλυκό
για να σας δώσουν
κι απ’ της ζωής για λίγο το δαρμό
να σας λυτρώσουν.
Κι εγώ στον πύργο τον κλειστό
που θ’ αγρυπνώ, αδερφούλες μου,
την ώρα εκείνη την κρυφή,
ίσκιος, αέρας θα γενώ
και θα χυθώ, αδερφούλες μου,
στης καθεμιάς σας την ψυχή,
κι όλο τον πόνο σας θα πιω
για να πονώ, αδερφούλες μου,
εγώ, για όλες σας μαζί!

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:19

Ανοιξιάτικο

Με αρώματα και χρώματα
και στόματα σαν τα κεράσια
και με τα λυγερά τους σώματα
περνούν τα ολόδροσα κοράσια!

Κι εμείς οι κουρασμένες, οι γυρτές
κι από τον πόνο φιλημένες,
στέκουμε και κοιτάζουμε βουβές
αυτές που ανθοστεφανωμένες

διαβαίνουν, και ξυπνούμε μιαν ορμή
πολύ βαθιά, κι από καιρό σβησμένη
μέσα μας, την αγάπη στη ζωή,
στη μάγισσα ζωή τη λατρεμένη!

Και μια κρυφή λαχτάρα μας τραβά
να βγούμε από τα σπίτια τα κλεισμένα
και μες στα πανηγύρια τα λαμπρά
και στους χορούς που θα ’χουμε στημένα,

να νιώσουμε σαν πρώτη μας φορά
τον Έρωτα με μια καρδιά παρθένα,
λουλούδι που θ’ ανοίγεται δειλά
στου ήλιου τα φιλιά τα φλογισμένα.

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:20

Ζάκυνθος

Ωραία και μόνη η Ζάκυνθος με κυριεύει.
Ανδρέας Κάλβος

Αγαπημένη Ζάκυνθο, γλυκιά παρηγορήτρα,
κλείσε με στην ολόδροση κι ευωδιαστή αγκαλιά σου
και δώσε μου σαν άλλοτες τ’ αέρινα φιλιά σου,
όπου ησυχάζουν την ψυχή σα μάγια και σα φίλτρα.

Να, τ’ αρμυρίκια του γιαλού τα θλιβερά δεντράκια!
Στέκουνται πάντα στη γραμμή δειλά και σκλαβωμένα,
κι η θάλασσα που μάντεψε πως είν’ ερωτεμένα
μαζί της, όλο τα κερνά γλυκόπικρα φαρμάκια.

Να και το σπίτι κάτω εκεί, στο μαγικό Ακρωτήρι
που εγνώρισε τη λιγοστή παιδιάτικη χαρά μου
κι ύστερα κρυφοδέχτηκε τα πρώτα δάκρυά μου
μια καλοκαιρινή βραδιά κοντά στο παραθύρι.

Θυμάμαι ήτανε γιορτή, μεγάλο πανηγύρι
και πήγαν όλοι. μόνη μου, γερτή στην καμαρά μου,
δίχως αιτίαν ένιωθα να σφίγγεται η καρδιά μου
ενώ χρυσοσαβάνωνεν ο Ήλιος τ’ Ακρωτήρι.

Κι όταν τ’ αστέρια επρόβαλαν σ’ όλη τους τη μαγεία
κι έλαμψε το περβόλι μας σα να ’χε λειτουργία,
εγώ, ξεσπώντας άξαφνα σε κλάματα βαριά
για πάντα αποχαιρέτησα την παιδική ευτυχία.

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:21

Εράντιζε τα δέντρα...

Εράντιζε τα δέντρα λεπτότατη βροχή
και χάνουνταν στο βάθος η ακροθαλασσιά.
Σαν ήρθα για να σ’ εύρω με μια βαριά ψυχή.

Ήθελα στο πλευρό σου ν’ ανοίξω την καρδιά,
τι ο Πόνος μου ξυπνούσε με μια καινούρια ορμή,
καλή μου φιλενάδα με τη γλυκιά λαλιά.

Να μ’ ανταμώσεις βγήκες και μ’ όψη χαρωπή
μού πρόσφερες λουλούδια, και μού ’δωσες φιλιά,
τόσα, που δειλιασμένη σταμάτησα βουβή.

Μέσα μου μια αγάπη ανθίζει μυστικιά,
μού είπες, και θέλω κάποιος μαζί μου να χαρεί.
Να τραγουδήσουμ’ έλα, στου κήπου τη δροσιά.

Κι εγώ τότες αρχίνησα - θυμάσαι; - με φωνή
παράτονη, να τραγουδώ μ’ εσένα τη χαρά,
τα ωραία νιάτα, τη γλυκιά και μάταιη ζωή.

Κι ακόμα και τον Έρωτα με τα χρυσά φτερά…

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:21

Το δέντρο

Εκεί στου δρόμου τη γωνιά τ’ αγαπημένο δέντρο
λυγιέται, σειέται, δέρνεται από το σκληρό βοριά,
κι ως βρίσκεται ασυντρόφιαστο, δυστυχισμένο κι έρμο
μού γνέφει με τ’ αδύνατα τρεμάμενα κλαριά.

Το παραθύρι ανοίγοντας, σαν πέσει το σκοτάδι,
μιαν ομιλία σιγαλή θ’ αρχίσουμεν οι δυο,
αυτό θα γέρνει θλιβερά το κίτρινο κεφάλι
κι εγώ για τον ατέλειωτο θαν του μιλώ καημό.

Για τον καημό που πόλεμο βαρύ μου έχει στημένα,
κι ενώ λυγάει και δέρνει με κι ενώ με τυραννεί,
μου ξαναλέει τα λόγια του τα παραπονεμένα
μπροστά μου ξαναφέρνοντας τη θλιβερή μορφή.

Και στο περβόλι τον θωρώ. τα φύλλα πεθαμένα
σωριάζουνται, σωριάζουνται στα πόδια μας μπροστά,
τρεμάμενος τα χέρια μου φιλεί τα παγωμένα
και του φιλώ το μέτωπο για υστερινή φορά.

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:22

Μυριέλα - Μοιρίτα

Ω εσείς αγέρινες μορφές!
που εμπρός μου σταματήσατε μια μέρα
χεροπιασμένες, ω αδερφές!
αγάπες μου, Μοιρίτα και Μυριέλα.

Γεμάτες καλοσύνη ευγενικιά
εσκύψατε απάνω απ’ την καρδιά μου.
Μυριέλα, πως με κοίταζες δειλά!
Μοιρίτα, πως εδάκρυζες, γλυκιά μου!

Κι εγώ που συνηθίζω να κρατώ
το θησαυρό του πόνου μου για μένα,
εγώ που πάντα μόνη περπατώ
με τα ονείρατά μου τα σβησμένα,

ξεχάστηκα μπροστά σας και ξεσπώ
σ’ ένα βαρύ κι αρρωστημένο θρήνο,
που λιώνει της ψυχής σας τον ανθό
σαν η βροχή το νιόβγαλτο το κρίνο.

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:23

Σε μια νεκρή

Κι εσύ, που από τα σπλάχνα της Πεντέλης
θα σ’ είχεν αναστήσει ο Πραξιτέλης,

νεκρή κι εσύ, Αθηνιώτισσα ομορφιά!
νεκρή! και που; Στη μαύρη ξενιτιά!

Θείες καμπύλες απαλά χυμένες,
γραμμές απ’ τα βουνά ξεσηκωμένες.

Σκλάβες μέσα στην κρύα την ξένη γη
σας νιώθω, και η ψυχή μου σας πονεί.

Λουσμένο από το φως κι από το κύμα
εδώ σας καρτερούσε κάποιο μνήμα

ερημικό, κι ωραίο κι απλό,
άξιο για το νεκρό σου θησαυρό!

Το χώμα είν’ αλαφρό στο περιγιάλι
και θα ’σουνα σα μέσα σε ανθογυάλι.

Θα ’νιωθες του πελάγου την αρμύρα
και των αγριολούλουδων τα μύρα.

Θα χαίρουσουν τον Ήλιο και τ’ αστέρια
και τις Αγάπες που διαβαίνουν ταίρια!

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:24

Κέρκυρα

Κάτι και πάλι μ’ έσπρωξε στο τρισμακάριο το νησί
με τα παραμυθένια κάλλη.
Πηγές, βουνά δροσόλουστα, γλυκό μου λιμανάκι εσύ,
σας ξαναβλέπω πάλι!

Ανήσυχη θα περπατώ στο μαγικό ακρογιάλι
και με καρδιά πικρή,
θα κόβω τ’ αγριολούλουδα και το φτωχό θυμάρι
στην κάθε κορυφή.

Πάρτε με και κοιμίστε με στον ίσκιο σας και πάλι,
δεντράκια στοργικά,
κι εσείς, μυρτιές, ραντίστε μου το σκεφτικό κεφάλι
με τ’ άνθια τα λευκά.

Κι εσείς - ω εσείς! - περήφανα μεγάλα κυπαρίσσια
με τη σεμνόπρεπη στολή,
σκορπίστε τη γαλήνη σας αυτή την παραδείσια
στην ταραγμένη μου ψυχή!

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:25

Κεφαλλονιά

Πεντάμορφη και σιωπηλή, γεμάτη γνώση
συγκεντρωμένη, αθόρυβη η Κεφαλλονιά,
στις Επιστήμες και στις Τέχνες έχει δώσει
ό,τι δε δώσαν όλα αντάμα τα νησιά!

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:26

Οφηλία

Απόψε θα ντυθώ τη χάρη σου, Οφηλία,
και τα τετράξανθά σου τα μαλλιά,
και, σαν το χιόνι αγνή, λευκή σαν οπτασία,
με την αγάπη σου θα κάνω γνωριμιά.

Η νεκρωμένη μου καρδιά θα λαχταρήσει
στου Πρίγκηπα τα λόγια τα βαθιά,
- ποιος ξέρει - και ίσως τότε ξαναζήσει,
όταν στα γόνατά μου θ’ ακουμπά.

Απόψε θα ντυθώ την τρέλα σου, Οφηλία,
και, φορτωμένη λούλουδα σημαντικά
θ’ αρχίσω μια παράξενη κρυφή ομιλία
με τους ανθρώπους και τ’ αγερικά.

Ο αδερφός μου, οι φίλοι μου, ο έρωτάς μου
για μένα θα ’ναι πεθαμένοι πια,
και μόνο το τρελό τραγούδι της καρδιάς μου
του νου μου θα ξυπνάει τη σκοτεινιά.

Μα όταν απ’ το Παλάτι θα γλιστρήσω
στο δάσος και στα διάφανα νερά
της λίμνης, τη θωριά σου θ’ αντικρίσω
μες στη δική μου τραγική θωριά.

Ω, πες μου, πως να μην επιθυμήσω
αφού τόσο σε νιώθω γι’ αδερφή,
μέσα στη λουλουδένια σου μορφή
τη μορφή μου για πάντα να την κλείσω;

Δε μου ταιριάζει, πες, γλυκιά Οφηλία,
απόψε, τραγουδώντας θλιβερά,
και τη δική μου ψυχική μανία
να σβήσω στα παλάτια τα υγρά
και να γευτώ μ’ εσέ την ηρεμία;

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:27

Αγάπη

Μια μαύρη θάλασσα την ξέβρασε
μια μέρα στο δικό του περιγιάλι.
Του είπε: - Δώσε μου προσκέφαλο
τα χέρια σου, να γύρω το κεφάλι.

Είμαι ναυαγισμένη κι έρημη,
στάζω φαρμάκι, δες τα δάκρυά μου…
Της λέει: - Έχω για σε ξεκούρασμα
καλύτερο απ’ τα χέρια, την καρδιά μου. -

- Μα δε με βλέπεις; Είμαι ολόγυμνη.
κουρέλια στο κορμί και στην ψυχή μου. -
Της είπε: - Ατίμητη η πορφύρα μου,
να, πάρε την, και η γύμνια σου δική μου. -

- Αλίμονό σου! Έγνοιες, βάσανα,
κι άγρια πάθια μέσα μου σαλεύουν.
- Μα με το χάδι της Αγάπης μου
τα πιο μεγάλα πάθια γαληνεύουν! -

- Σώπα, είν’ αργά για τέτοια όνειρα,
ο Χάροντας υφαίνει το χαμό μου. -
Της λέει: - Έχω τ’ αθάνατο νερό,
να, πιες το σ’ ένα φίλημα δικό μου!

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:27

Ο ζητιάνος

Νύχτα, κι οι δρόμοι απ’ το βοριά
κρουστάλλωσαν κι από το χιόνι.
Μόνος, αντίκρυ στη γωνιά
ένας ζητιάνος κρουσταλλώνει.

Φωνή δεν έχει να ζητήσει πια,
το παγωμένο χέρι δεν τ’ απλώνει.
Μα και σε ποιον; Κανένας δεν περνά.
μαυρίλα κι ερημιά τον περιζώνει.

Παρέκει ένα φανάρι, ξεψυχά
και σώνεται το φως του σα να λιώνει.
Ξερό ένα δέντρο, τα γυμνά κλαριά,
σα χέρια που κοκάλωσαν, τεντώνει.

Κι εγώ που όλα τα βλέπω από ψηλά,
κλαίω, μα τι μπορώ να κάνω;
Εγώ ’μαι μια πονόδαρτη καρδιά,
εγώ ’μαι πιο φτωχιά κι απ’ το ζητιάνο!

Γυμνότερη κι απ’ το δεντρί τ’ αντικρινό
αργοκυλά η ζωή μου,
και παραδέρνει σαν το φως τ’ αχνό
του φαναριού, η ψυχή μου…

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:28

Στο φίλο που μας έφυγε

“Στη φύση εμέ θα με θυμάστε μόνο”.
Είπες, κι απ’ το πλευρό μας ξέφυγες γοργός
και τώρα ακολουθεί τον υστερνό σου δρόμο
θλιμμένος και βαρύς ο λογισμός.

Ευγενικέ μας φίλε, η ωραία μορφή σου
ήταν για μας γλυκιά παρηγοριά,
κι ήξερε ν’ ανασταίνει η δυνατή ψυχή σου
όλα τα νεκρωμένα μας ιδανικά.

Και το κορμί σου υψώνονταν σα στήλη αρχαία
και μ’ απριλιάτικη η φωνή σου έμοιαζε βροχή.
Ήσουν αδέρφι εσύ με όλα τ’ απαλά κι ωραία
και ήσουν το τρανό στολίδι μας εσύ.

“Ήρθα να ιδώ την Άνοιξη - μας έλεγες στερνά -,
για Κείνη μόνον ήρθα στη ζωή.
Την είδα, την κατάλαβα, της ρούφηξα τα μυστικά,
τώρα ξαναγυρίζω στη Σιγή”.

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:29

Νεκρές

Είδα νεκρές που απλώνανε τα κάλλη τους λυμένα,
χείλια, που ακόμα γύρευαν φιλιά, μισανοιγμένα.

Είδα νεκρές που κρύβανε σεμνά το θησαυρό τους,
παρθένες πέρ’ απ’ τη ζωή και πέρ’ απ’ το χαμό τους.

Κι άλλες κρατούσαν ζωντανά του πόνου τους τ’ αχνάρι
κι άλλες του τρόμου, ως έφτανεν ο Χάρος να τις πάρει.

Κι είδα γυναίκα που έφεγγεν η ίδια σα λαμπάδα,
περήφανα, τη μυστικιά νεκρή της ομορφάδα!

Κι είδα παιδούλες τρυφερές που τα δετά τους χέρια
μού θύμιζαν αδικοσκοτωμένα περιστέρια.

Μα όλες οι βασίλισσες της Ομορφιάς, του Πόνου
παραμερίζουν, σα φανείς, ζητιάνα εσύ του δρόμου.

Μήτε λουλούδια γύρω σου, μήτε ψυχή θλιμμένη.
μ’ ένα κουρέλικο μποξά σε είχαν τυλιγμένη.

Καμιά κραυγή δεν έσκιζε για σένα τον αγέρα.
κι ωστόσο, εσύ που γνώρισες την Πίκρα για μητέρα,

περνούσες μ’ ένα ολόγλυκο χαμόγελο στα χείλη,
κάτω απ’ το ιερώτατο της φτώχιας σου μαντίλι…

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:30

Παραμύθι

Ήμουν βασιλοπούλα μια φορά,
όμοια μ’ αυτές που λέν’ τα παραμύθια,
κι είχα την Πούλια στα μαλλιά μου τα σγουρά
και τον Αυγερινόν είχα στα στήθια.

Και ζούσα σ’ έναν πύργο μακρινό
που ο βασιλιάς πατέρας μου είχε πάρει,
νικώντας παντοδύναμον εχτρό,
και καρτερούσα εκεί το παλικάρι,

που, ως έλεγαν, θα ’ρχοταν με καιρό
από μια μακρυσμένη πολιτεία,
καβάλα στο άλογό του το λαμπρό,
γιομάτο από εμορφιά και γοητεία.

Κι από το δώμα το βασιλικό,
ακόμα και στης νύχτας το σκοτάδι,
εγύρευα μ’ ένα βαθύ παλμό
να ξεχωρίσω κάποιο του σημάδι.

Τι δίχως να το νιώσω, μυστικά
αγάπησα το μακρυσμένο καβαλάρη
που διάβαινε λαγκάδια και βουνά
κι ερχότανε γυναίκα να με πάρει.

Μα ξάφνω, φτάνει μήνυμα βαρύ
στον πύργο μας, μια βουρκωμένη μέρα:
- Ποτές το παλικάρι δε θα ’ρθει,
το παλικάρι επέθανε κει πέρα.

Κι εγώ, συνηθισμένη πια να ζω
μόνο και μόνο για να το προσμένω,
κατάλαβα μεγάλο χαλασμό
και κλείστηκα στον πύργο το θλιμμένο.

Μα αγάλια αγάλια ρήμαξε κι αυτός
κι όλα τριγύρω τ’ αγαθά μου,
κι ο Αυγερινός εσβήστηκε θαμπός
κι η Πούλια εχάθη απ’ τα μαλλιά μου.

Κι ο Δράκοντας, αλί και τρισαλί!
μ’ άρπαξε την κορώνα απ’ το κεφάλι
και σ’ ένα δάσος μ’ έριξε γυμνή,
να τριγυρνώ με τ’ άρρωστο φεγγάρι.

Και δεν πεθαίνω. κι έρχουνται φορές
όπου η καρδιά μου η πονεμένη
τρέμει κάτου απ’ των δέντρων τις σκιές,
σαν κάτι ακόμα να προσμένει.

Κι ως γέρνω προς της λίμνης τα νερά,
το φεγγαρίσιο φως μού υφαίνει
γύρω απ’ τη χλωμιασμένη μου θωριά
σα μια παλιά κορόνα ραγισμένη…

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:30

Απόψε με λυπήθηκαν

Απόψε με λυπήθηκαν τα δέντρα τα πονετικά,
- αχ, πόσο πιο πονετικά από τους ανθρώπους! -
κι έσκυψαν όλα στοργικά πάνω απ’ τη δόλια μου καρδιά
για να την αλαφρώσουν απ’ τους μαύρους πόνους.

Επήρανε την πίκρα της τα φυλλαράκια τα χλωρά,
την πίκρα και τα δάκρυα τα φαρμακωμένα,
και τώρα στέκω ελεύθερη κι αμέριμνη στη σιγαλιά,
τα χέρια μου δε σφίγγονται σαν πριν απελπισμένα.

Βλέπω τ’ αστέρια τα λαμπρά, και το χλωμό φεγγάρι
δε μου θυμίζει ως άλλοτες την τραγική βραδιά…
Και την ψυχή μου νιώθω την σαν τρυφερό βλαστάρι
που υψώνεται για να δεχτεί της ζήσης τη χαρά!

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:31

Στο γιο μου

Ω γιε μου εσύ! μοναχογιέ, που ίσαμε χτες ακόμα
μου ζέσταινες τα γόνατα με μικρό σου σώμα.

τώρα μού ανοίγεις τα φτερά και φεύγεις μακριά μου
κι αφήνεις το σπιτάκι μας κι αφήνεις τα φιλιά μου.

Τι γρήγορα μεγάλωσες! και πως να το πιστέψω
πως ήρθε κιόλας ο καιρός για να σε ξενιτέψω,

εσέ, που λίγο να στραφεί στα πίσω ο λογισμός μου,
σε βλέπω να γοργοπερνάς αδιάκοπα από μπρος μου

με το αναμμένο, απ’ το τρεχιό, γλυκό σου προσωπάκι
και το κοντούλι, ναυτικό, λινό φορεματάκι.

Και τώρ’ ακόμα, ψάχνοντας με δακρυσμένα μάτια,
της παιδικής ζωούλας σου ξεθάβω τα κομμάτια.

Και βρίσκω βόλους με χαρτιά μαζί και με βιβλία,
και βρίσκω από το χέρι σου ζωγραφισμένα πλοία,

τα πλοία που ελαχτάριζες μακριά για να σε φέρουν
στις χώρες που είναι όνειρο, στις χώρες που μαγεύουν

κάθε παιδιού τη νέα καρδιά, που όλο ποθεί και θέλει
να ιδεί, ν’ αγγίξει, να γευτεί της γης όλο το μέλι!

Την άγια θύρα της ζωής τρεμάμενη σου ανοίγω
και κρύβω τη λαχτάρα μου, και τον καημό μου πνίγω.

Μα είναι μεγάλος μου ο καημός, κι είναι πικρή η ψυχή μου…
Ω διάφανο αγριολούλουδο βγαλμένο απ’ την πνοή μου,

μονάχα εσύ, φωτίζοντας βαθιά τη σκοτεινιά μου,
το νεκρωμένο εξύπναγες παλμό μες στην καρδιά μου.

Τώρα σε χάνω, αμίλητη, αδάκρυτη και μόνη,
βλέπω τη νύχτα να ’ρχεται βαριά και να με ζώνει…

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
Admin
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 998
Ηλικία : 38
Περιοχή : Τα άδυτα της ψυχής μου.
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 5
Points : 1503995
Registration date : 27/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 11 Φεβ - 7:32

Χριστέ μου

Χριστέ μου, ονειρεύομαι την πύρινη
την εβδομάδα των παθών Σου
έξω απ’ τις χώρες κι από τους Ναούς
που Σού ’χτισαν τα πλήθια των πιστών Σου.
Την ονειρεύομαι σ’ απόμερο
ψαράδικο φτωχό νησάκι,
θλιμμένο, γιατί ο Χάρος πέρασε
και του ’κλεισε το κάθε του σπιτάκι.
Οι καραβοκυραίοι από καιρό
στης θάλασσας βρίσκονται το βυθό,
κι άλλοι, ξενιτεμένοι χρόνια τώρα
σε μακρυσμένη άγνωστη χώρα. -
Στο ρημαγμένο που φαντάστηκα
να στόλιζες, Χριστέ μου, ερημοκλήσι,
πληθαίνοντας βουίζει το μελίσσι
και χτίζουνε φωλίτσες τα πουλιά.
Κι η ραγισμένη ως θ’ ακουστεί καμπάνα,
που ο ήχος της ανθρώπινο είναι κλάμα,
θα ’ρτουν ανηφορίζοντας, γερτές,
οι μαυρομαντηλούσες οι Κυρές
με τα παιδάκια τους αντάμα.
Χηράμενες μανάδες κι αδερφές
θ’ απλώνουν προς Εσένανε τα χέρια,
ψυχές δικές Σου, αγνές ψυχές,
που δουλεμένες απ’ τον πόνο για τον πόνο Σου
θα λιώνουνε μπροστά Σου ως αγιοκέρια!
Και τα παιδιά στεφάνια θα Σου πλέκουνε
- τα χιλιαγαπημένα σου κεράκια -
μ’ ευωδιαστό θυμάρι, με χαμόμηλο
και μ’ άγρια του γιαλού κρινάκια.
Κι η γερασμένη του παπά η φωνή,
τρεμάμενη κι αργή θα σμίγει
με τρυφερό ένα βέλασμα προβάτου,
με του βουνίσιου αγέρα την ορμή
και με το βόγκο του κυμάτου…

_________________
"Ποτέ , ποτέ δε σ' είχα αληθινά . ποτέ δε γίναμε ένα . Έλα να κλέψουμε το χρόνο που περνά .Έλα να ζήσουμε ξανά .να σβήσουμε το ψέμα"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com
palaiohelen
Elit Member
Elit Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3430
Ηλικία : 34
Περιοχή : B612
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Συλλέκτης Στιγμών
Reputation : 15
Points : 2609054
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 21 Οκτ - 2:31

Σ΄ΑΓΑΠΩ

Σ΄αγαπώ - δεν μπορώ
τίποτ΄άλλο να πω
πιο βαθύ, πιο απλό,
πιο μεγάλο!

Μπρος στα πόδια σου εδώ
με λαχτάρα σκορπώ
τον πολύφυλλο ανθό
της ζωής μου.

Ώ μελίσσι μου, πιες
απ΄αυτόν τις γλυκές,
τις αγνές ευωδιές
της ψυχής μου!

Τα δυο χέρια μου - νά!
στα προσφέρω δετά,
για να γείρεις γλυκά
το κεφάλι,

κ΄η καρδιά μου σκιρτά
κι όλη ζήλεια ζητά
να σου γίνει ως αυτά
προσκεφάλι!

Και για στρώμα, καλέ,
πάρε όλην εμέ -
σβήσ΄τη φλόγα σε με
της φωτιάς σου,

ενώ δίπλα σου εγώ
τη ζωή θ΄αγροικώ
να κυλάει στο ρυθμό
της καρδιάς σου!..

Σ΄αγαπώ - τι μπορώ
ακριβέ, να σου πώ,
πιο βαθύ, πιο απλό,
πιο μεγάλο;..
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://palaiohelen2.spaces.live.com/
palaiohelen
Elit Member
Elit Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3430
Ηλικία : 34
Περιοχή : B612
Χρώμα Ματιών : Γαλανά
Απασχόληση : Συλλέκτης Στιγμών
Reputation : 15
Points : 2609054
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ   Κυρ 21 Οκτ - 2:32

ΕΡΩΤΑΣ ΤΑΧΑ;

Έρωτας τάχα ναν΄αυτό
που έτσι με κάνει να ποθώ
τη συντροφιά σου;
Που σα βραδιάζει τριγυρνώ
τα φωτισμένα για να ιδώ
παράθυρά σου;

Έρωτας νάν΄η σιωπή
που όταν σε βλέπω μου το κλει
σφιχτά το στόμα;
Που κι όταν μείνω μοναχή,
στέκω βουβή κ΄εκστατική
ώρες ακόμα;..

Έρωτας νάναι ή σοφορά,
με κάποιου αγγέλου τα φτερά
που έχει φορέσει,
κ΄έρχετ΄ακόμη μια φορά
με τέτοια δώρα τρυφερά
να με πλανέσει;..

Μα ό,τι και νάναι,το ποθώ,
και καλώς νάρθει το κακό
που είν΄από σένα!
θα γίνει υπέρτατο αγαθό,
στα πόδια σου αν θα σωριαστώ
τ΄αγαπημένα!..
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://palaiohelen2.spaces.live.com/
 
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
iliadas photo :: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ :: ΠΟΙΗΣΗ :: ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ-
Μετάβαση σε: