iliadas photo

HQ CELEBRITY PICTURES OF FAMOUS ACTRESSES, SINGERS, MODELS , ATHLETES & MUCH MORE
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  
To Forum μεταφέρεται για καλύτερη παρουσίαση των φωτογραφιών του
σε ιδιόκτητη ιστοσελίδα.
Θα το βρείτε στο

Μοιραστείτε | 
 

 ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:28

Εγώ δε λέγω υμίν μη αντιστήναι τω πονηρώ
ΜΑΤΘΑΙΟΣ, ε', 39.1


Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Μ.Ν. Περπατώ μες στ' αγκάθια μες στα σκοτεινά
σ' αυτά που 'ναι να γίνουν και στ' αλλοτινά
κι έχω για μόνο μου όπλο μόνη μου άμυνα
τα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα.

Α. Παντού την είδα. Να κρατάει ένα ποτήρι και να κοιτάζει στο
κενό. Ν' ακούει δίσκους ξαπλωμένη χάμου. Να περπατάει στο
δρόμο με φαρδιά παντελόνια και μια παλιά γκαμπαρντίνα.
Μπρος από τις βιτρίνες των παιδιών. Πιο θλιμμένη τότε. Και
στις δισκοθήκες, πιο νευρική, να τρώει τα νύχια της. Καπνίζει
αμέτρητα τσιγάρα. Είναι χλωμή κι ωραία. Μ' αν της μιλάς
ούτε που ακούει καθόλου. Σαν να γίνεται κάτι άλλου - που
μόνο αυτή τ' ακούει, και τρομάζει. Κρατάει το χέρι σου σφι-
χτά, δακρύζει, αλλά δεν είναι εκεί. Δεν την έπιασα ποτέ και
δεν της πήρα τίποτα.

Μ.Ν. Τίποτα δεν κατάλαβε. Όλη την ώρα μου 'λεγε «θυμάσαι;» Τι
να θυμηθώ. Μονάχα τα όνειρα θυμάμαι γιατί τα βλέπω νύχτα.
Όμως τη μέρα αισθάνομαι άσχημα - πως να το πω: απροε-
τοίμαστη. Βρέθηκα μέσα στη ζωή τόσο άξαφνα - κει που δεν
το περίμενα καθόλου. Έλεγα «μπα θα συνηθίσω». Κι όλα γύ-
ρω μου έτρεχαν. Πράγματα κι άνθρωποι έτρεχαν, έτρεχαν -
ώσπου βάλθηκα κι εγώ να τρέχω σαν τρελή. Αλλά, φαίνεται, το
παράκανα. Επειδή -δεν ξέρω- κάτι παράξενο έγινε στο τέ-
λος. Πρώτα έβλεπα τον νεκρό κι ύστερα γινόταν ο φόνος.
Πρώτα ερχόταν το αίμα κι ύστερα ο χτύπος κι η κραυγή. Και
τώρα όταν ακούω να βρέχει δεν ξέρω τι με περιμένει...

Α. «Γιατί δε θάβουν τους ανθρώπους όρθιους σαν μητροπολιτά-
δες;» -έτσι μου 'λεγε. Και μια φορά, θυμάμαι, καλοκαίρι στο
νησί, που γυρίζαμε όλοι από ξενύχτι, ξημερώματα, πηδήσαμε

απ' τα κάγκελα στον κήπο του Μουσείου. Χόρευε πάνω στις
πέτρες και δεν έβλεπε τίποτα.

Μ.Ν. Έβλεπα τα μάτια του. Έβλεπα κάτι παλιούς ελαιώνες.

Α. Έβλεπα μιαν επιτύμβια στήλη. Μια κόρη ανάγλυφη πάνω στην
πέτρα. Έμοιαζε λυπημένη και κρατούσε στη χούφτα της ένα
μικρό πουλί.

Μ.Ν. Εμένα κοίταζε, το ξέρω, εμένα κοίταζε. Κοιτάζαμε κι οι δυο την
ιδία πέτρα. Κοιταζόμασταν μεσ' απ' την πέτρα.

Α. Ήταν ήρεμη και κρατούσε στη χούφτα της ένα μικρό πουλί.

Μ.Ν. Ήτανε καθιστή. Κι ήτανε πεθαμένη.

Α. Ήτανε καθιστή και κρατούσε στη χούφτα της ένα μικρό πουλί.
Δε θα κρατήσεις ποτέ σου ένα πουλί εσύ - δεν είσαι αξία!

Μ.Ν. Ω, αν μ' αφήνανε, αν μ' αφήνανε.

Α. Ποιος να σ' αφήσει;

Μ.Ν. Αυτός που δεν αφήνει τίποτα.

Α. Αυτός, αυτός που δεν αφήνει τίποτα
κόβεται απ' τη σκιά του κι αλλού περπατά.

Μ.Ν. Είναι τα λόγια του άσπρα κι είναι ανείπωτα
κι είναι τα μάτια του βαθιά κι ανύπνωτα...

Α. Μα' χε πάρει όλο το πάνω μέρος απ' την πέτρα. Και μαζί
μ' αυτήν και τ' όνομά της.

Μ.Ν. ΑΡΙΜΝΑ... σαν να τα βλέπω ακόμη χαραγμένα τα γράμματα μέ-
σα στο φως... ΑΡΙΜΝΑ ΕΦΗ ΕΛ...

Α. Έλειπε. Όλο το πάνω μέρος έλειπε. Γράμματα δεν υπήρχανε
καθόλου.

Μ.Ν. ΑΡΙΜΝΑ ΕΦΗ ΕΛ... εκεί, πάνω σ' αυτό το ΕΛ, η πέτρα είχε κοπεί
και σπάσει. Το θυμάμαι καλά.

Α. Στ' όνειρό της φαίνεται θα το 'χε δει κι αυτό για να το θυμάται.

Μ.Ν. Στ' όνειρό μου, ναι. Σ' έναν ύπνο μεγάλο που θα 'ρθει κάποτε
όλο φως και ζέστη και μικρά πέτρινα σκαλιά., θα περνάνε στο
δρόμο αγκαλιασμένα τα παιδιά όπως σε κάτι παλιές ταινίες ιτα-
λιάνικες.
Από παντού θ' ακούς τραγούδια και θα βλέπεις πελώριες γυναί-
κες σε μικρά μπαλκόνια να ποτίζουν τα λουλούδια τους.

Α. Ένα μεγάλο θαλασσί μπαλόνι θα μας πάρει τότε ψηλά, μια δω,
μια κει, θα μας χτυπά ο αέρας. Πρώτα θα ξεχωρίσουν οι αση-
μένιοι τρούλοι, κατόπιν τα καμπαναριά. Θα φάνουν οι δρόμοι
πιο στενοί, πιο ίσιοι απ' ό,τι φανταζόμασταν. Οι ταράτσες με
τις κάτασπρες αντένες για την τηλεόραση. Και οι λόφοι ένα
γύρο κι οι χαρταετοί - ξυστά θα περνάμε από δίπλα τους.
Ώσπου κάποια στιγμή θα δούμε όλη τη θάλασσα. Οι ψυχές
επάνω της θ' αφήνουν μικρούς λευκούς ατμούς.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:28

Μ.Ν. Έχω σηκώσει χέρι καταπάνου στα βουνά τα μαύρα και τα δαι-
μονικά του κόσμου τούτου. Έχω πει στην αγάπη «γιατί» και την
έχω κυλήσει στο πάτωμα. Έγιναν οι πόλεμοι και ξανάγιναν και
δεν έμεινε ούτ' ένα κουρέλι να το κρύψουμε βαθιά στα πράγ-
ματά μας και να το λησμονήσουμε. Ποιος ακούει; Ποιος άκου-
σε; Δικαστές, παπάδες, χωροφύλακες, ποια είναι η χώρα σας;
Ένα κορμί μου μένει και το δίνω. Σ' αυτό καλλιεργούνε, όσοι
ξέρουν, τα Ιερά, όπως οι κηπουροί στην Ολλανδία τις τουλί-
πες. Και σ' αυτό πνίγονται όσοι δεν έμαθαν ποτέ από θάλασσα
κι από κολύμπι...
Ροές της θάλασσας κι εσείς των άστρων μακρινές επιρροές -
παρασταθείτε μου!

Α Έχω σηκώσει χέρι καταπάνου στα
δαιμονικά του κόσμου τ' ανεξόρκιστα
κι από το μέρος το άρρωστο γυρίστηκα
στον ήλιο και στο φως αυτοεξορίστηκα!

Μ.Ν. Κι απ' τις φουρτούνες τις πολλές γυρίστηκα
μες στους ανθρώπους αυτοεξορίστηκα!



Α'

Η Μαρία Νεφέλη λέει:

ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Ροές της θάλασσας κι εσείς
των άστρων μακρινές επιρροές - παρασταθείτε μου!
απ' τα νερά της νύχτας τ' ουρανού κοιτάξετε
πως ανεβαίνω
αμφίκυρτη
σαν τη νέα Σελήνη
και σταλάζοντας αίματα.
Ποιητή τζιτζίκι μου εγκαταλειμμένο
μεσημέρι δεν έχει πια κανείς·
σβήσε την Αττική κι έλα κοντά μου.
Θα σε πάω στο δάσος των ανθρώπων
και θα σου χορέψω γυμνή με ταμ ταμ και προσωπίδες
και θα σου δοθώ μέσα σε βρυχηθμούς και ουρλιάσματα.
Θα σου δείξω τον άνθρωπο Baobab
και τον άνθρωπο Phagus Carnamenti
τη γερόντισσα Cimmulius και το σόι της όλο
το σαρακοφαγωμένο απ' τα παράσιτα·
θα σου δείξω τον άντρα Bumbacarao Uncarabo
τη γυναίκα του Ibou-Ibou
και τα παραμορφωμένα τέκνα τους
τα μανιταρόσκυλα
τον Cingua Banga και την Iguana Brescus
Μη φοβάσαι
με το χέρι μπροστά καθώς φανός θυέλλης
θα σε οδηγήσω
και θα σου χιμήξω·
τα νύχια μου θα μπουν στις σάρκες σου

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:28

Και ο Αντιφωνητής:

ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ

Ό,τι να δεις - καλώς το βλέπεις
αρκεί να 'ναι: Αναγγελία.
Το ελάχιστο νέφος ουριοδρομώντας η Σελήνη
των δέντρων ο αλιγάτορας
και η σκυθρωπή των λιμνοθαλασσών γαλήνη
με το πατ-πατ το μακρινό της γκαζομηχανής
αν ο κόσμος μια για πάντα ειπώθηκε: Αναγγελία.

Ποίηση ω Αγία μου - συγχώρεσέ με
αλλ' ανάγκη να μείνω ζωντανός
να περάσω από την άλλην όχθη·
οτιδήποτε θα 'ναι προτιμότερο
παρά η αργή δολοφονία μου από το παρελθόν.
Κι αν απάνω μου μείνει ανεξάλειπτη
κάθε λαίλαπα σαν εγκαυστική
θα' ρθει το πλήρωμα των ημερών
βουστροφηδόν θα εξαφανίσω τον εαυτό μου.

Εξόν κι αν μήτε αυτός υπάρχει
αν στα βάθη μέσα των ωκεανών
βυθίζοντας οι μέρες οι ξανθές πήραν μαζί τους
μια για πάντα το είδωλο
το Φωτόδεντρο
με τους χίλιους εκτυφλωτικούς των πουλιών σχίστες
και τους Μήνες ολόγυρα στις μύτες των ποδιών
συλλέγοντας μες στην ποδιά τους
κρόκους μικρούς γυρίνους των αιθέρων.
Είναι που οι άνθρωποι δεν το θελήσανε ειδαλλιώς...

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:30

ΠΑΤΜΟΣ

Είναι πριν τον γνωρίσεις που αλλοιώνει ο θάνατος·
από ζώντας με τις δαχτυλιές του επάνω μας
ημιάγριοι το μαλλί αναστατωμένο σκύβουμε
χειρονομώντας πάνω σ' ακατανόητες άρπες. Αλλ'
ο κόσμος φεύγει...
Αϊ αϊ δυο φορές τ' ωραίο δε γίνεται
δε γίνεται η αγάπη.

Κρίμας κρίμας κόσμε
σ' εξουσιάζουν μέλλοντες νεκροί·
και κανείς κανείς δεν έλαχε
δεν έλαχε ν' ακούσει ακόμη
καν φωνήν αγγέλων καν υδάτων πολλών
καν εκείνο το «έρχου» που σε νύχτες αϋπνίας μεγάλης
ονειρεύτηκα

Εκεί εκεί να πάω σ' ένα νησί πετραδερό
που ο ήλιος το λοξοπατάει σαν κάβουρας
κι όλος τρεμάμενος ο πόντος ακούει κι αποκρίνεται.

Πάνοπλη με δεκάξι αποσκευές με sleeping bags και χάρτες
πλαστικούς σάκους κοντάμετρα και τηλεοπτικούς φακούς
κιβώτια με φιάλες μεταλλικό νερό
κίνησα -δεύτερη φορά- και τίποτα.

Κιόλας η ώρα εννιά στο μόλο της Μυκόνου
έσβηνα μες στα ούζα και στα εγγλέζικα
θαμώνας ενός ουρανού ελαφρού όπου όλα
τα πράγματα βαραίνουν δυο φορές το βάρος τους

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:31

Και ο Αντιφωνητής:

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Στενός ο δρόμος - τον πλατύ δε γνώρισα ποτέ
ανίσως κι ήταν μια φορά μονάχα
τότες που σε φυλούσα κι άκουα θάλασσα...

Κι είναι από τότες λέω - είναι η ίδια η θάλασσα
φτάνοντας μες στον ύπνο μου που 'φαγε τη σκληρή την πέτρα
κι άνοιξε τ' αχανή διαστήματα. Λόγια που έμαθα
σαν περάσματα ψαριών πράσινα
με γαλάζια κιμωλία χαρακωμένα
παραμιλητά που ξυπνητός ξεμάθαινα
και πάλι κολυμπώντας ένιωθα κι ερμήνευα
Ιωάννης των ερώτων
μπρούμυτα
στις κουβέρτες κρεβατιού επαρχιακού ξενοδοχείου
με το γλόμπο γυμνό στην άκρη από το σύρμα
και τη μαύρη κατσαρίδα σταματημένη πάνω απ' το νιπτήρα.
Προς τι προς τι να 'σαι άνθρωπος
ο βαθμός της πολυτέλειας μες στο ζωικό βασίλειο
τι μπορεί να σημαίνει
εξόν κι αν έχεις ώτα ακούειν
μη φoβού α μέλλεις πάσχειν.

Εγώ δεν εφοβήθηκα
εγώ διόλου ταπεινά όμως υπόμεινα
εγώ το θάνατο είδα τρεις φορές
εγώ με διώξανε απ' τις πόρτες έξω.

Αν έχεις ώτα ακούειν. Εγώ άκουσα
βουή σαν από πελαγίσιον κόχυλα

Η Μαρία Νεφέλη λέει:

ενώ τεντώνεται από τ' άστρα ο λώρος
να κοπεί και χάνεσαι...

Κοιμήθηκα όπως μόνον μπορεί να κοιμηθεί κανείς
πάνω σ' ένα κρεβάτι που το ζέσταναν οι ράχες άλλων
βάδιζα λέει σε παραλία ερημική
όπου η σελήνη αιμορραγούσε και δεν άκουγες παρά
του άνεμου τα πατήματα πάνω στα σάπια ξύλα.
Ως το γόνατο μες στα νερά πήρα να φέγγω
από μέσα μου μεράκι αλλόκοτο
άνοιξα τα πόδια
σιγά σιγά τα σπλάχνα μου άρχισαν
μωβ κυανά πορτοκαλιά να πέφτουν
με στοργή σκύβοντας τα 'πλενα ένα ένα
προσεχτικά προπάντων στα σημεία που έβλεπα
να 'χουν αφήσει ουλές οι δαγκωνιές του Αόρατου.

Ώσπου τα μάζεψα όλα στην ποδιά μου
δίχως να βηματίσω προχωρούσα
φυσούσε η μουσική και μ' έσπρωχνε
κομμάτια θάλασσες εδώ - κομμάτια θάλασσες πιο πέρα.
Θε μου που πάει κανείς όταν δεν έχει μοίρα
που πάει κανείς όταν δεν έχει αστέρι
άδειος ο ουρανός άδειο το σώμα
και μόνο η πίκρα στρογγυλή γεμάτη
μες στη σελήνη τη μισή σαλεύοντας τ' αγκάθια της
ένας ακόμη που δε γίνεται ποτέ να πιάσεις
θηλυκός αχινός.

Επάνω κει ξύπνησα μες στο ξένο σπίτι·
πασπατεύοντας μέσα στα σκοτεινά το χέρι μου
πάνω στο ψαλιδάκι των νυχιών έβρισκε την αιχμή.
Λύση της συνεχείας του δέρματος

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:31

Η Μαρία Νεφέλη λέει:

Ο ΤΡΩΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Τουλάχιστον αν ζούσαμε από την ανάποδη
να τα βλέπαμε όλα ίσια: Μπα. Η αναποδιά
έχει μια μονιμότητα πεισματική·
αποτελεί όπως λέμε τον κανόνα.
Όπου σημαίνει ότι αν καταφέρνουμε να ζούμε
βέβαια ζούμε από τις εξαιρέσεις.
Προσποιούμαστε ότι δε συμβαίνει τίποτε
ακριβώς για να συμβεί επιτέλους κάτι
έξω και πάνω από τη χλεύη.
Ένα κεράσι την ώρα που χειμάζονται
μέσα του όλες οι αθλιότητες
και αυτό στο πείσμα τους καθάριο παντοδύναμο
άψογο λάμπει δείχνοντας
ποια θα μπορούσε να 'ταν η υπεροχή του ανθρώπου.

Η σταγόνα το αίμα κάθε Απρίλιο
δωρεάν και για όλους.

Δυστυχείς εμπροσθοφυλακές και ανάστροφοι
οδηγοί των βαρέων αρμάτων τ' ουρανού
ως και τα σύννεφα είναι ναρκοθετημένα
το νου σας: από μας η άνοιξη εξαρτάται.

Να ξαναδώσουμε στα πόδια μας το χώμα.
Το πράσινο στο πράσινο τον άνθρωπο του Νεάντερταλ
στον άνθρωπο του Νεάντερταλ. Δεν ωφελούν πια
οι μυώνες
θέλει αγάπη θηριώδη
θέλει πήδημα τίγρισσας μες στις ιδέες.


Και ο Αντιφωνητής:

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:31

Η ΕΛΕΝΗ

Η Μαρία Νεφέλη αναμφισβήτητα
είναι κορίτσι οξύ
αληθινή απειλή του μέλλοντος·
κάποτε λάμπει σαν μαχαίρι
και μια σταγόνα αίμα επάνω της
έχει την ίδια σημασία που είχε άλλοτε
το Λάμδα της Ιλιάδας.

Η Μαρία Νεφέλη πάει μπροστά
λυτρωμένη από την απεχθή έννοια του αιώνιου κύκλου.

Και μόνο με την ύπαρξή της
αποτελειώνει τους μισούς ανθρώπους.

Η Μαρία Νεφέλη ζει στους αντίποδες της Ηθικής
είναι όλο ήθος.

Όταν λέει «θα κοιμηθώ μ' αυτόν»
εννοεί ότι θα σκοτώσει ακόμη μια φορά την Ιστορία.
Πρέπει να δει κανείς τι ενθουσιασμός που πιάνει τότε
τα πουλιά.

Έξαλλου με τον τρόπο της
διαιωνίζει τη φύση της ελιάς.
Γίνεται ανάλογα με τη στιγμή
πότε ασημένια πότε βαθυκύανη.
Γι' αυτό και οι αντίπαλοι ολοένα
εκστρατεύουν - κοιτάξετε:


Η Μαρία Νεφέλη λέει:

Όσο υπάρχουνε Αχαιοί θα υπάρχει μία ωραία Ελένη
και ας είναι αλλού το χέρι αλλού ο λαιμός

Κάθε καιρός κι ο Τρωικός του πόλεμος.

Μακριά μέσα στ' απώτατα βάθη του Αμνού
ο πόλεμος συνεχίζεται.

Και ο Αντιφωνητής:

άλλοι με τις κοινωνικές τους θεωρίες
πολλοί κραδαίνοντας απλώς λουλούδια

Κάθε καιρός κι η Ελένη του.

Από τον στοχασμό σου πήζει ο ήλιος μες στο ρόδι
κι ευφραίνεται.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:31

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΝΕΦΕΛΗΣ

«Κρίμας το κορίτσι» λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ' απορατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ' τις δυο μεριές·
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ οπού κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου.

Τη χαρά δεν τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
Σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω απ' τον γκρεμό.



Β'

Ο Αντιφωνητής λέει:

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:32

PAX SAN TROPEZANA

Τι βουβάλα που 'χει γίνει τώρα τελευταία η γη!
Πορπατάει στα τέσσερα και ρουθουνίζει από χαρά
ντέεε οξ!
Δόξα να 'χουν οι καθεστωτικοί πατέρες
ειρήνη βασιλεύει
ζώα μικρά μετά μεγάλων εκεί πλοία διαπορεύονται...

Βυζιά βαμμένα παντελόνια δίχρωμα
ψάθες υπερμεγέθεις όλων των ειδών
οικόσημα πλουσίων πριγκίπων υποψηφίων μαζοχιστών
συγγραφείς εξ αποστάσεως
ηθοποιοί των εικοσιτεσσάρων ωρών
ουρούν στη θάλασσα κι εκβάλλουνε μικρές κραυγές
μειξοευρωπαϊστί:
ου-ου ου-ου!

Ψηλά στον ουρανό κενά μαύρα
χαίνουν και η ώσμωση
των ψυχών αφήνει να ξεχύνεται πυκνόρρευστος καπνός.
Κάποτε διαφαίνεται το βλέμμα ενός αγίου
άγριον όσο ποτέ
«δεν έχει σημασία η σημασία είναι αλλού»
χρωματιστά πασπατευτά παν πλήθη
με μισόκλειστα μάτια μπουσουλώντας
ντέεε οξ!
Pax
Pax San Tropezana
ειρήνη βασιλεύει.


Και η Μαρία Νεφέλη:

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:32

Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ

Αχ δεν είναι αυτός πλανήτης
όλο κότες και πρόβατα
και βλακώδεις άλλες κύπτουσες υπάρξεις.
Άκρη-άκρη του Σύμπαντος ο αμελητέος
με τους τόσους δα ωκεανίσκους του
με τα Ιμαλαϊάκια του
με τα τέσσερα δις των απτεροδιπόδων του
μαχόμενων αέναα υπέρ βωμών και εστιών
πετρελαιοπηγών και άλλων πλουτοφόρων περιοχών.
Δεν είναι αυτός πλανήτης
στουμπωμένος δηλητηριώδη αέρια
έκθετος σε βροχές μετεωριτών
σε σκέψεις φιλοσόφων
σε μακρούς αγώνες για την ελευθερία
(τη δική μας πάντοτε -ποτέ των άλλων).
Ένα σκάκι για κόρακες εξασκημένους
να κερδίζουν πάντοτε και από τις δύο πλευρές
«μαύρα πουλιά» που λεν «μαύρα μαντάτα».

Όχι όχι δεν είναι αυτός πλανήτης
μάλλον είναι μία πλάνη ήτις οδηγεί πολύ μακριά
στον Δία στον Χριστό στον Βούδα στον Μωάμεθ
που εδέησε κάποτε κι εκείνοι
ν' ατονήσουν ώστε όλοι εμείς
από μια κεκτημένη απλώς ταχύτητα
να μένουμε στη στάση του προσκυνημένου.
Η αντίστροφη μέτρηση ως τον τέλειο πλήρη αφανισμό.
Το μόνο πράγμα που θα μείνει ανέπαφο



Ο Αντιφωνητής λέει:

Μειξοευρωπαϊστί τα πάντα λέγονται
γίνονται ξεγίνονται
μ' ευκολίες με δόσεις.
Καιρός των ανταλλακτικών:
σπάει λάστιχο-βάζεις λάστιχο
χάνεις Jimmy-βρίσκεις Bob.
C' est tres pratique που 'λεγε κι η Annette
η ωραία σερβιτόρισσα του Tahiti.
Της είχανε υπογράψει δεκαεννέα εραστές τα στήθη της
μαζί με τον τόπο της καταγωγής τους
μια μικρή τρυφερή γεωγραφία.

Όμως θαρρώ στο βάθος ήταν ομοφυλόφιλη.

Τρώγε την πρόοδο
και με τα φλούδια και με τα κουκούτσια της.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:32

ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ

Πέσαν στον ύπνο οι βλάστημοι και να: βρήκε το θάρρος
το φεγγάρι μας να ξεμυτίσει. Μίλησε πάλι το βουνό
ιερές ακατανόητες έλξεις
από φύλλο σε φύλλο
το ελαφάκι του νερού και η κάππαρη.
Με το πλάι σταματημένα και αποκοιμισμένα
τ' αλόγα πανύψηλα
και κάτου ως πέρα η μισή κοιλάδα στ' άσπρα.
Θάρρος. Τώρα. Είναι η στιγμή


Και η Μαρία Νεφέλη:

είναι η εκδίκηση.
Το σίδερο και η πέτρα έχουν τον τρόπο τους
θα μας καταβάλουν
και θα περάσουμε μια νέα λίθινη εποχή
θα τρομοκρατηθούμε ανάμεσα στους εξαγριωμένους
βροντόσαυρους·
τότε ίσως νοσταλγήσουμε
την ακρίβεια και την τελειότητα
ενός ρολογιού Patek Philippe..

Ε σεις Κύριοι της Τεχνοκρατίας
λίγο πιο δεξιά παρακαλώ:
κρατήστε μου μια θέση στο Α του Κενταύρου
και πάλι βλέπουμε.

Δυστυχώς και η Γη
με δικά μας έξοδα γυρίζει.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:33

ΚΑΘΕ ΦΕΓΓΑΡΙ ΟΜΟΛΟΓΕΙ

Κάθε φεγγάρι ομολογεί και μες στα δέντρα κρύβεται μην
και το καταλάβεις·
έχεις ανακατώσει τόσο τους καιρούς που μήτε ο ίδιος ξέρεις
από που το μήνυμα θα λάβεις.

Εσύ 'σαι ο ένας απ' αυτούς που του 'δωσαν χαρτί μεγάλο
για να γράψει και δεν έστερξε την πένα του να πιάσει·
που του 'ρθε η τύχη σαν λακκάκι μες στο μάγουλο και που
δεν είπε μπάρεμ να χαμογελάσει.

Ο Αντιφωνητής λέει:

να βγεις Θεέ μου από την αφάνεια.
Σε λουτήρες μέσα με πλακάκια λεία ωραίες γυναίκες
γέρνοντας μες στους υδρατμούς
σημειώνουν την απόκλιση: ο πλανήτης φεύγει.
Θα φανεί το κέλυφος γεμάτο τρύπες
μαύρες και αστραπές και αργά
θα γυρίσει ο άνθρωπος από το μέσα μέρος
εωσότου ολότελα χαθεί.
Θάρρος. Τώρα.
Την ηδονή να σώσω καν Θεέ μου.
Δώσε μου το εγχειρίδιο.

Είναι αγένεια
να κάνεις του Χάρου χειροφιλήματα.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:33

Ο ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

Δεν σκαμπάζω γρυ από προπατορικά αμαρτήματα
και άλλα των Δυτικών εφευρήματα.
Όμως αλήθεια εκεί μακριά
στη δροσιά των πρώτων ημερών
πριν από το καλύβι της μητέρας μας
τι ωραία που ήταν!

Τα λευκά των αγγέλων σαν να τα θυμάμαι
κλείναν μπροστά μα τ' άφηναν ξεκούμπωτα
ίδια κορίτσια με ποδιές απ' αυτά που δουλεύουνε
στα κομμωτήρια
θαύμα -και όλα τα γεράνια


Και η Μαρία Νεφέλη:

Εσύ 'σαι αυτός που του 'ριξαν το δίχτυ μέσα στο λουτρό να τον
σκοτώσουν μα κρατάει μες στο βασίλειό του ακόμη ·

που σπρώχνει την αγάπη απ' το παράθυρο κι υστέρα κλαίγεται
και λέει ότι τον αδικούν οι νόμοι.

Κάθε φεγγάρι ομολογεί κι εσύ κάνεις πως τάχα δεν καταλαβαίνεις.
Ξέρεις ότι φορείς τον ήλιο -και ότι πριν εκείνο κατεβεί εσύ
ανεβαίνεις.

Δίνε δωρεάν το χρόνο
αν θες να σου μείνει λίγη αξιοπρέπεια.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:33

Ο ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ

Κι όμως ήμουν πλασμένη για χαρταετός.
Τα ύψη μου άρεσαν ακόμη και όταν
έμενα στο προσκέφαλό μου μπρούμυτα
τιμωρημένη
ώρες και ώρες.
Ένιωθα το δωμάτιό μου ανέβαινε
δεν ονειρευόμουν -ανέβαινε
φοβόμουνα και μου άρεσε.
Ήταν εκείνο που έβλεπα πως να το πω
κάτι σαν την «ανάμνηση του μέλλοντος»
όλο δέντρα που έφευγαν βουνά που άλλαζαν όψη
χωράφια γεωμετρικά με δασάκια σγουρά

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:33

Ο Αντιφωνητής λέει:

Η ΙΕΡΗ ΕΞΕΤΑΣΗ

Έννοια σου κι απ' αυτά που σου αφαιρεί
σου προσθέτει ο πόνος Άνθρωπε
Ψυχοσυντήρητε
που καυχησιολογείς

Όσο θες πολέμα
δεν έχει φτέρνες η Τελειότητα

Κι είναι ανάγκη να πάμε μπροστά
να γεμίσουμε όλα τα Κενά
εάν όχι και ν' αυτοκαταστραφούμε αντλώντας δύναμη
από τα περασμένα.
Ένας καιρός θα' ρθει να κελαηδήσουμε όρθιοι
και στην ομορφιά γενναίοι.
Αργά-γρήγορα
τα πουλιά θα μας εξημερώσουν
Ίτε παίδες...

Η αληθινή γενναιότητα
πρέπει να βαφτιστεί στο πέλαγος
και να φέρει κάτι απ' το μελτέμι
στους ογδόους ορόφους των πολυκατοικιών
πρέπει ν' αφήσει τα πεδία των μαχών
ν' αναπτυχθεί στον έρωτα και στα βιβλία
να βγει μ' άλλο ομορφότερο όνομα
κι εκεί να περιμένει



Και η Μαρία Νεφέλη:

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:33

Ο ΑΓΙΟΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΑΣΣΙΖΗΣ

Τι κρίμας που δε βρέθηκε το Linguaphone της ηδονής
ακόμη!
Τώρα που η «φύσις» λιγοστεύει και σπανίζει ο άνεμος
και οι άνθρωποι σήπονται σε δάση ολότελα φανταστικά
θα 'ταν υψίστη σοφία να συμβιβαστούν οι άγιοι
με το σώμα τους
ν' ακούσουν πάλι των αγγέλων τη λαλιά να πέφτει
σαν ψιλή βροχούλα εαρινή
την ώρα που η κάθε είδους γνώση φλέγεται...

Μην πείτε: θα βρεθεί ένα δίκιο και για μας.
Μην περιμένετε από την πολιτική και από την επιστήμη
τίποτε. Ο νεότευκτος είναι και ο πιο παλαιός
κόσμος ανάποδος.

Μη ματαιοπονείτε.

Με την ομορφιά μου εγώ
θα καταργήσω την έννοια του βιβλίου·

θα επινοήσω τα νέα λουλούδια
και θα τα δρέψω από τα σπλάχνα μου
και θα στέψω βασιλιά στην κόχη των μηρών μου
το δημόσιο ρόδο.

απ' αυτό θα πνεύσει ο άνεμος
της αληθινής αγνότητας
όπου λίγοι θα επιζήσουν άνθρωποι



Ο Αντιφωνητής λέει:

να της ριχτούν και να τη βλαστημήσουν
να τη δέσουν πιστάγκωνα και τη δικάσουν.

Κάθε καιρός κι η Ιερή του Εξέταση.

Το «κενό» υπάρχει
όσο δεν πέφτεις μέσα του.


Και η Μαρία Νεφέλη:

όμως όλα τα πουλιά
τσιμπολογώντας τις ρώγες των μαστών μου.

Κάθε καιρός κι ο άγιος Φραγκίσκος της Ασσίζης του.

Προσπάθησε να οδηγήσεις την τεχνική τελειότητα
στη φυσική της κατάσταση.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:34

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Πρώτη φορά σ' ενός νησιού τα χώματα
δύο του Νοεμβρίου ξημερώματα

βγήκα να δω τον κόσμο και μετάνιωσα
τα «ζόρικα» που λεν αμέσως τα 'νιωσα.

Μήνες εννέα πριν την πρώτη μέρα μου
δούλευα για το σπέρμα του πατέρα μου

και πεντακόσιους τρεις κατά συνέχεια
μετά - για την ψευτιά και την ανέχεια.

Δύσκολο δύσκολο της γης το πέρασμα
και να μη βγαίνει καν ένα συμπέρασμα.

Μέσα στον εαυτό μου τόσο κρύφθηκα
που μήτε ο ίδιος δεν τον αντελήφθηκα.

Ώσπου μια μέρα το 'φερε η περίσταση
κι αγάπησα χωρίς καμιάν αντίσταση

αλλά και στην προσπάθεια την ελάσσονα
πάντοτε βρε παιδιά μου τα θαλάσσωνα

πρώτον διότι κυνηγούσα το Άπιαστο
και δεύτερον γιατ' ήμουν είδος Άμοιαστο.

Εφ' ω και αφού την τύχη μου σιχτίρισα
πίσω στον εαυτό μου ξαναγύρισα.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:34

Γ΄

Η Μαρία Νεφέλη λέει:


ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΘΛΙΨΗ

Γεια σου θλίψη
Καλημέρα θλίψη
έντομο που φωλιάζεις μέσα μου
κι ολονυχτίς καραδοκείς πότε θ' ανοίξω μάτι...

Στην αρχή σ' έχω λησμονήσει·
κοιτάζω τις γραμμές του ταβανιού -
άξαφνα πατείς και μπαίνεις
στη συνείδηση.

Έρχεσαι να πικράνεις τον πρωινό καφέ
ν' αποσπάσεις κάτι απ' την ελάχιστη χαρά
του χεριού μου στο πόμολο του παραθύρου
φέρνεις ανωμαλίες στο νερό του μπάνιου
προκαλείς το πρώτο δυσάρεστο τηλεφώνημα
είσαι τέρας
μικροσκοπικός Μινώταυρος που ζητάει τροφή
και συντηρείται με το ελάχιστο...

Τρως τρως Μινώταυρε·
είναι σάρκες αυτές δεν είναι αέρας
έτσι που πας δε θ' απομείνει τίποτε.

Γεια σου θλίψη
Καλημέρα θλίψη
έχεις εγκατασταθεί μονίμως μέσα μας
είσαι χειρότερη από τους ιούς και τους βακίλους
οι φιλόσοφοι σ' εξετάζουν στο φασματοσκόπιο
έχεις δώσει λαβή σε μιαν εξαίρετη λογοτεχνία

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:34

Και ο Αντιφωνητής:

Η ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΕΣΗ

Σπάρτα
σπάρτα κι ασφένταμοι
μανιτάρια και σαλίγκαροι
άπραγα κοριτσάκια της βροχής πού μ' έχετε συλλάβει;
Εκεί; Στα τρίτα ύψη; Απ' ανθόσκονη κήπων των αόρατων;
Εγώ τότε είμαι. Το βεβαιώνω. Εγώ.
Ναι για κει γεννιόμουν για κει μ' ανάγγελλε το φως
που σας έδωκε της αστραπής τούτη τη δύναμη.

Τι να μην είχα πεθάνει από καιρό και να 'χα
δει ώσπερ οι ανακύπτοντες εκ της θαλάσσης
ιχθύες κείνη που ήταν η ως
αληθώς γη.
Αυτήν θέλω να δω και αυτήν να κατοικήσω
την αλουργή και θαυμαστήν τα κάλλη την χρυσοειδή
την λευκή την γύψου και χιόνος λευκοτέραν...

Ανεβάσετέ με στους περιστρεφόμενους ανάμεσα
τροχίσκους των αιθέρων στους καταιγισμούς
αφήσετέ με των εσπεριδοειδών μήπως κι από 'να
σ' άλλο σώμα το βάρος μου αλλαχτεί σε λάμψη
εκτυφλωτική τριγύρω αθώων πλασμάτων
που εγώ μόνον τα θέλησα και άλλος κανείς.

Σπάρτα
σπάρτα κι ασφένταμοι
αενάκια και χελιδρονιές
τεμπερόριζες κι αγριομαντιλίδες
άπραγα κοριτσάκια της βροχής δεξιά της άνοιξης φυλάξετέ μου


Η Μαρία Νεφέλη λέει:

περιμένω το μήνυμα - τον πρώτο πετεινό μέσα στον Άδη
κάτι σαν το σαξόφωνο με ανταύγεια ουρανική
κοριτσάκια που τρέχουνε καβάλα σε καουτσουκένιους
δράκοντες.

Η Γη τώρα μονάχα αποκαλύπτεται πόσο μεγάλη στην
πραγματικότητα είναι.
Βροντάει ο Ζευς
μαυρίλα
βροντάει ο Ζευς
δεν είναι ήττα μήτε νίκη αυτό.
Κάτι άλλο ας τολμήσουμε οι ενταφιασμένοι.

Όποιος μπορεί και φορτίζει την ερημιά
έχει ακόμη ανθρώπους μέσα του.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:34

Ο ΣΤΑΛΙΝ

Αναβοσβήνοντας θα γράψω την τροχιά μου
πάνω από τους καθεδρικούς ναούς και πάνω από τους πύργους
παλαιών εστεμμένων όπως η λάμψη εκείνη
άλλοτε πάνω από τη Βηθλεέμ.
Ναι το χλωμό μου πρόσωπο
τα μακριά μαλλιά μου οι μάγοι τα γνωρίζουν.
Γι' αυτά μιλούν - γι' αυτήν την ουρανόπεμπτη παρθένα
που εν ειρήνη ευδόκησε να πει: το νου σας
οι πολλοί παραποιούν τον Ένα.

Εάν εγώ είμαι αυτή δεν έχει σημασία·
μία φωνή οφείλει να 'ναι αυτόματη κι επαναληπτική
σαν όπλο με βεληνεκές που πιάνει αιώνες·
κι εγώ κινώ από τους Μογγόλους
φτάνω σαν τον υπερσιβηρικό


Και ο Αντιφωνητής:

θα σηκώσεις μια φωνή στεντόρεια
τη φωνή του ζώου του πληγωμένου

ω Μαρία Νεφέλη ωραία
ω Νεφέλη Μαρία εραλδική.

Κάπου ανάμεσα Τρίτη και Τετάρτη
πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου μέρα.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:35

Η ΟΥΓΓΡΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

Ακούσατε τα λόγια της παρθένας:
τους πολλούς παραποιεί ο Ένας.

Ανάλογα με τους καιρούς ντύνεται τον χιτώνα
του Στρατηγού και ανακηρύσσεται «δια βοής» στην Αγορά
ο Υπέρτατος

Άρχων που περιβάλλεται τη μεγαλοπρεπή πορφύρα
με σκήπτρο και με στέμμα ελέω Θεού
που ευλογεί με τιάρα και με μίτρα - που εν ονόματι
του Κόμματος και του Λαού προχωράει με κάννες και μ' ερπύστριες

(άντε συ χελιδόνι - τσιουτσίουσε αν κοτάς!)

εωσότου το Σώμα του Στρατού και το Σώμα του Ανθρώπου
γίνουν όπως το θέλησε και η θεωρία -Ένα.
Προπαντός η σκοπιμότητα



Η Μαρία Νεφέλη λέει:

μ' ένα φωσάκι ατομικό κι ένα κλαδί μυρτιάς στο χέρι.

Το λέω λοιπόν και ας μην έχει αξία
μιας που μου το 'φερε η ομοιοκαταληξία.
Προτού προφτάσει ο Ένας και με αλλάξει
προτού επιβάλει μια. «καινούρια τάξη»
το ξαναλέω και γεια σας - πάω φυλακή:
ένα φεγγάρι ανήκει στην Αμερική
μα μια ψυχή που δεν πουλιέται - στα Μάταλα ή στο Κατμαντού.

Κάθε καιρός κι ο Στάλιν του.

Όταν ακούς «τάξη»
ανθρωπινό κρέας μυρίζει.


Και ο Αντιφωνητής:

φτάνει κι εκείνη από ψηλά σαν άγγελος του Ρούβλιεφ
είναι τέρας·
ποιο το φως το αληθινόν κανείς δεν ξέρει.

Προσοχή Μαρία Νεφέλη - κατά δω το αυτόματο
κι εσείς όσοι οπλισμένοι
νάνοι του παραμυθιού μάγισσες και θηρία
γυναίκες άντρες με τσαπιά ξινάρια
πέτρες απ' το λιθόστρωτο βενζιναντλίες αμάξια
επάνω του!
(ω Παρθένα μου το 'λεγες Συ)

Κάθε καιρός κι η Ουγγρική του εξέγερση.

Αν είναι να πεθάνεις πέθανε
αλλά κοίτα να γίνεις ο πρώτος πετεινός
μέσα στον Άδη.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5086
Ηλικία : 38
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509345
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)   Τρι 12 Ιαν - 6:35

ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

1

Ότι μια μέρα θα δαγκάσεις μες στο νέο λεμόνι
και θ' αποδεσμεύσεις
τεράστιες ποσότητες ήλιου από μέσα του.

2

Ότι όλα τα ρεύματα των θαλασσών
άξαφνα φωτισμένα θα σε δείξουν
ν' ανεβάζεις τη θύελλα στο ηθικό επίπεδο.

3

Ότι και μες στο θάνατό σου πάλι θα 'σαι
σαν το νερό στον ήλιο
που γίνεται ψυχρό από ένστικτο.

4

Ότι θα κατηχηθείς απ' τα πουλιά
κι ένα φύλλωμα λέξεων θα σε ντύσει
ελληνικά να μοιάζεις αήττητη.

5

Ότι μια σταλαγματιά θ' αποκορυφωθεί
ανεπαίσθητα στα τσίνορα σου
πέρ' απ' τον πόνο και μετά πολύ το δάκρυ.

6

Ότι όλη του κόσμου η απονιά θα γίνει πέτρα
ηγεμονικά να καθίσεις
μ' ένα πουλί πειθήνιο στην παλάμη σου.

7

Ότι μόνη σου τέλος θ' αρμοστείς
αργά στο μεγαλείο
της ανατολής και του ηλιοβασιλέματος.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.ix-andromeda.com/
 
ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (1978)
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
iliadas photo :: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ :: ΠΟΙΗΣΗ :: ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ-
Μετάβαση σε: