iliadas photo

HQ CELEBRITY PICTURES OF FAMOUS ACTRESSES, SINGERS, MODELS , ATHLETES & MUCH MORE
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  
To Forum μεταφέρεται για καλύτερη παρουσίαση των φωτογραφιών του
σε ιδιόκτητη ιστοσελίδα.
Θα το βρείτε στο

Μοιραστείτε | 
 

 Μύθοι Αισώπου

Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3, 4, 5  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
KaTriNa_16
Οφανείμ
Οφανείμ
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4025
Ηλικία : 28
Περιοχή : Λάρνακα - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια Γεωπονικής
Reputation : 2
Points : 88659508
Registration date : 09/07/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Σαβ 4 Σεπ - 22:50

Το λιοντάρι και το ποντίκι

Μια φορά ένα λιοντάρι κοιμότανε στη σπηλιά του. Είχε φάει αποβραδίς, ένα βόδι ολόκληρο, είχε πιει μπόλικο νερό και τώρα είχε βυθιστεί στον ύπνο κι έβλεπε όνειρα λιονταρίσια.
Ξαφνικά, ένιωσε στον ύπνο του πως κάτι το γαργαλούσε, σαν να περπατούσε κάποιος – πολύ ελαφρά είνΆ αλήθεια – πάνω στο κορμί του. ¶νοιξε τα μάτια του και τι να δει: ήταν ένα ποντίκι!
Θύμωσε τότε το ποντίκι που ένα τόσο ταπεινό και μικρούλικο ζωάκι τόλμησε να του χαλάσει την ησυχία του κι αρπάζοντάς το με το πόδι του, ετοιμάστηκε να το χάψει.
Αλλά το ποντίκι άρχισε να το παρακαλάει κλαίγοντας:
- ¶φησέ με βασιλιά μου να ζήσω κι εγώ μπορεί μια μέρα να σου ξεπληρώσω την καλοσύνη που θα μου κάνεις.
Το λιοντάρι, που ήτανε πια χορτάτο και δεν μπορούσε να φάει ούτε έναν ποντικό, γέλασε με τα λόγια που άκουσε και είπε:
- Σου χαρίζω τη ζωή, μόλο που ποτέ δε θα μπορούσες εσύ να με βοηθήσεις!
Κάποτε όμως το λιοντάρι έπεσε σΆ ένα λάκκο – παγίδα που είχαν ανοίξει κάποιοι κυνηγοί, κι εκείνοι του έδεσαν τα πόδια με χοντρά σκοινιά και το άφησαν για να πάνε στο χωριό τους να φέρουν κι άλλους ανθρώπους, να τους βοηθήσουν, για να το κουβαλήσουν, επειδή ήταν πολύ βαρύ.
Ύστερα από λίγη ώρα, έτυχε να περνάει από εκεί ο ποντικός και άκουσε βογκητά.
Κατέβηκε τότε στο λάκκο, είδε το δεμένο λιοντάρι και το γνώρισε.
- Κάποτε μου χάρισες τη ζωή, του είπε. Τώρα θα σου ξεπληρώσω την καλοσύνη σου και θα σε ελευθερώσω.
- Εσύ θα με ελευθερώσεις; Ρώτησε απορώντας το λιοντάρι. Πώς είναι δυνατό;
- Τώρα θα δείς, είπε το ποντίκι.
Κι άρχισε, με τα σουβλερά του δόντια, να ροκανίζει τα χοντρά σκοινιά, που έδεναν τα πόδια του λιονταριού.
Ύστερα από τρεις-τέσσερις ώρες, τα σκοινιά ήταν κομμένα και το λιοντάρι μπόρεσε, μΆ ένα πήδημα, να βγει από το λάκκο – παγίδα.
Δεν έφυγε όμως αμέσως, γιατί περίμενε να σκαρφαλώσει και το ποντίκι απάνω, μια που κι αυτό δεν μπορούσε να βγει μΆ ένα πήδημα.
- ΣΆ ευχαριστώ πολύ! Του είπε συγκινημένο το λιοντάρι.
Σου είχα υποσχεθεί πως θα ξεπλήρωνα την καλοσύνη που μου έκανες, και κράτησα την υπόσχεσή μου, αποκρίθηκε το ποντίκι. Τότε γέλασες μαζί μου, γιατί δεν πίστευες πως εγώ, ένα μικρό και αδύνατο ποντίκι, θα μπορούσα να βοηθήσω εσένα, το βασιλιά των αγριμιών. Πρέπει να ξέρεις, όμως, πως κι οι πιο αδύνατοι μπορούν να ξεπληρώσουν το καλό που κάνουν οι δυνατότεροί τους.

_________________
Ποτέ δεν είναι μάταιη η ανάβαση στα βουνά της αλήθειας. Ή θα φτάσεις σε ένα υψηλότερο σημείο σήμερα, ή θα εκπαιδεύσεις τις δυνάμεις σου ώστε να μπορέσεις να ανεβείς ψηλότερα αύριο
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
KaTriNa_16
Οφανείμ
Οφανείμ
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4025
Ηλικία : 28
Περιοχή : Λάρνακα - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια Γεωπονικής
Reputation : 2
Points : 88659508
Registration date : 09/07/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Σαβ 4 Σεπ - 22:51

Ο κάβουρας κι η αλεπού

Ζούσε, κάποτε, ένας κάβουρας σε μιαν ακρογιαλιά.
Ήταν πολλά καβούρια σε εκείνη την ακρογιαλιά, που ζούσαν ανάμεσά στους βράχους και στα φύκια και, καμιά φορά, έβγαιναν για λίγο στην αμμουδιά, ως εκεί που έφτανε το κύμα της θάλασσας, κι έπειτα ξαναγυρνούσαν στις φωλιές τους.
Εκεί, ανάμεσα στα βράχια και στα φύκια, που πότε τα σκέπαζε και πότε τα ξεσκέπαζε η θάλασσα, ζούσαν όλα μαζί τα καβούρια., έτρωγαν, έπαιζαν, κοιμόντουσαν. Κι εκεί στις πιο βαθιές σπηλίτσες, ή κάτω από βραχάκια, που σχημάτιζαν κουφάλα, κρύβονταν όταν τα απειλούσε κάποιος κίνδυνος.
ΑλλΆ αυτός ο κάβουρας είχε βαρεθεί να ζει όπως τα άλλα τα καβούρια. Όταν ανέβαιναν στην ακρογιαλιά και τα άλλα έτρεχαν να ξαναπέσουν στο νερό, αυτός αργοπορούσε και καμιά φορά προχωρούσε λίγα μέτρα στην αμμουδιά, γιατί ήθελε να δει πώς είναι ο κόσμος της στεριάς.
Τέλος, μια μέρα, αποφάσισε να μην ξαναγυρίσει στη θάλασσα.
Προχώρησε ως την αμμουδιά, ώσπου βρήκε ένα ποταμάκι που κυλούσε ανάμεσα στις πέτρες και ανέβηκε στην κοίτη του ποταμού για να δει τι είναι πιο πέρα.
Έφτασε, έτσι, σΆ ένα δάσος και παραξενεύτηκε γιατί ποτέ στη ζωή του δεν είχε δει δέντρα και στην αρχή, νόμισε πως είναι κατάρτια καραβιών.
Αλλά καθώς προχωρούσε θαυμάζοντας αυτά που έβλεπε γύρω, τον είδε μια πεινασμένη αλεπού και πήδησε απάνω του για να τον φάει.
«Καλά να πάθω!», είπε μέσα του ο καημένος ο κάβουρας. «Αφού ήμουνα θαλασσινός, τι γύρευα στη στεριά;».

_________________
Ποτέ δεν είναι μάταιη η ανάβαση στα βουνά της αλήθειας. Ή θα φτάσεις σε ένα υψηλότερο σημείο σήμερα, ή θα εκπαιδεύσεις τις δυνάμεις σου ώστε να μπορέσεις να ανεβείς ψηλότερα αύριο
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
KaTriNa_16
Οφανείμ
Οφανείμ
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4025
Ηλικία : 28
Περιοχή : Λάρνακα - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια Γεωπονικής
Reputation : 2
Points : 88659508
Registration date : 09/07/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Σαβ 4 Σεπ - 22:51

Το άλογο, το βόδι, ο σκύλος και ο άνθρωπος

Όταν ο Δίας έφτιαξε τον κόσμο και τα ζώα, που θα τον κατοικούσαν, όριζε, στο καθένα από αυτά, πόσα χρόνια θα ζούσε.
ΣΆ όλα, όπως στη θαλασσινή χελώνα λόγου χάριν, όρισε να ζει ως τριακόσια χρόνια, σ΄ άλλα, σαν το κοράκι για παράδειγμα, διακόσια, στον ελέφαντα εκατόν πενήντα, στη φάλαινα πεντακόσια, στις πεταλούδες τρεις μέρες.
Κι επειδή όλα ήταν για πρώτη φορά φτιαγμένα από το Δία και τότε θΆ αρχιζαν να ζούνε, κανένα τους δεν περηφανεύτηκε, ούτε παραπονέθηκε για τα χρόνια που του είχε ορίσει.
Αφού έφτιαξε όλα τα ζώα, ο Δίας έφτιαξε και τον άνθρωπο. ΣΆ αυτόν έδωσε και κάτι, που δεν είχε δώσει στα άλλα ζώα. Του έδωσε το λογικό.
- Και πόσα χρόνια ορίζεις να ζω; Ρώτησε ο άνθρωπος.
- Σαράντα! Του απαντάει ο Δίας.
- Καλά! Λέει ο άνθρωπος.
Αμέσως, με το λογικό του, σκέφτηκε πως σαράντα χρόνια είναι πολύ λίγα, όταν ένα κοράκι, λόγου χάρη, ζει τουλάχιστον εκατό. Δεν είπε όμως τίποτα, για να μην του τα πάρει κι αυτά ο Δίας.
Όταν βγήκε στη ζωή ο άνθρωπος ήταν άνοιξη, όλα ήτανε όμορφα γύρω του, αλλά, τις νύχτες έκανε δροσιά και καθώς δεν είχε χοντρό δέρμα, όπως τα άλλα ζώα, για να προφυλάσσεται, σκέφτηκε να φτιάξει. Μάζεψε φύλλα τα ΅ραψε και τα φόρεσε. Αλλά τα φύλλα μαραίνονταν και τρίβονταν. Τότε χρησιμοποίησε προβιές αγριμιών.
Έπειτα είδε πως τα πουλιά χτίζανε φωλιά, και σκέφτηκε κι αυτός να φτιάξει μια φωλιά, αλλά να είναι σκεπασμένη από πάνω, κι όχι ξέσκεπη, όπως οι φωλιές των πουλιών.
Με το λογικό, λοιπόν, που του είχε χαρίσει ο Δίας, έφτιαξε ένα σπίτι με σκέπη, με πόρτα για να μπαινοβγαίνει και με παράθυρα, που του χρησίμευαν για να βλέπει τι γίνεται έξω, χωρίς να αναγκάζεται να βγαίνει από το σπίτι του.
Πέρασε η άνοιξη κι ήρθε το καλοκαίρι με τις ζέστες του. Τα ζώα έτρεχαν να βρούνε κανένα δέντρο για να ξαπλώσουν κάτω από τον ίσκιο του. Ο άνθρωπος, όμως, είχε το σπίτι του, κι έτσι είχε όσο ίσκιο ήθελε.
Ήρθε κι ο χειμώνας κι άρχισαν οι βροχές, τα κρύα, τα χιόνια. Τα ζώα έτρεμαν από το κρύο και στριμώχνονταν το ένα πλάι στο άλλο για να ζεσταθούν. Ο άνθρωπος όμως κλεινότανε μέσα στο σπίτι του και δεν κρύωνε καθόλου.
Ένα βράδυ, που έκανε κρύο δυνατό, χτύπησαν την πόρτα του.
- Ποιος είναι; Ρώτησε από μέσα ο άνθρωπος.
- Είμαι εγώ, το άλογο, ακούστηκε απΆ έξω μια φωνή. Πάρε με μαζί σου, άνθρωπε, γιατί κρυώνω κι εγώ θα σου δουλεύω για να σε ξεπληρώσω.
- Μου χαρίζεις δέκα χρόνια από τη ζωή σου για να σε πάρω;
- Σου χαρίζω! Υποσχέθηκε το άλογο.
Κι ο άνθρωπος το πήρε μέσα στο σπίτι του και το άλογο ζεστάθηκε κι άρχισε να του δουλεύει.
Το άλλο βράδυ, παρουσιάστηκε το βόδι.
- Πάρε με άνθρωπε, να ζεσταθώ, κι εγώ θα σου δουλεύω! Τον παρακάλεσε.
- Σε παίρνω, αν μου χαρίσεις δέκα χρόνια από τη ζωή σου, είπε ο άνθρωπος.
- ΜΆ όλη μου την καρδιά, απάντησε το βόδι.
Κι ο άνθρωπος το πήρε μέσα στο σπίτι του και το ΅στρωσε στη δουλειά.
Το τρίτο βράδυ, ήρθε κι ο σκύλος, τουρτουρίζοντας.
- Πάρε με, άνθρωπε, στο σπίτι σου κι εγώ θα σου δουλεύω, του είπε.
- Εσύ για δουλεία δεν κάνεις, αποκρίθηκε ο άνθρωπος. Θα σε πάρω όμως για να φυλάς το σπίτι μου, όταν θα λείπω, φτάνει να μου χαρίσεις δέκα χρόνια από τη ζωή σου.
- Σου τα χαρίζω! Φώναξε ο σκύλος πρόθυμα.
Κι ο άνθρωπος τον πήρε στο σπίτι του και τον έβαλε να το φυλάει κι εκείνος το φύλαγε πιστά.
Κι έτσι ο άνθρωπος κέρδισε τριάντα χρόνια. Μόνο που, όταν τελείωσε τα σαράντα δικά του κι άρχισε να ζει τα δέκα του αλόγου, άρχισε να καμαρώνει σαν εκείνο. Στο δέκα του βοδιού, έγινε βαρύς και στενοκέφαλος κι ήθελε να γίνεται πάντα το δικό του. Και, στα τελευταία δέκα χρόνια, που είχε πάρει από το σκύλο, έγινε γκρινιάρης και θύμωνε με το παραμικρό.
ΓιΆ αυτό, από τότε, οι άνθρωποι έχουν τέτοιο χαρακτήρα: είναι γιατί ζούνε τα χρόνια, του αλόγου, του βοδιού και του σκύλου.

_________________
Ποτέ δεν είναι μάταιη η ανάβαση στα βουνά της αλήθειας. Ή θα φτάσεις σε ένα υψηλότερο σημείο σήμερα, ή θα εκπαιδεύσεις τις δυνάμεις σου ώστε να μπορέσεις να ανεβείς ψηλότερα αύριο
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
KaTriNa_16
Οφανείμ
Οφανείμ
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4025
Ηλικία : 28
Περιοχή : Λάρνακα - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια Γεωπονικής
Reputation : 2
Points : 88659508
Registration date : 09/07/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Σαβ 4 Σεπ - 22:52

Το λιοντάρι, ο Προμηθέας κι ο ελέφαντας

Μια μέρα το λιοντάρι παρουσιάστηκε στον Προμηθέα.
- Έχω πολλά παράπονα, του είπε.
- Με ποιον τα ΅χεις;
- Με σένα που μΆ έπλασες.
Ο Προμηθέας παραξενεύτηκε.
- Με μένα τα ΅χεις τα παράπονα; ρώτησε. Μήπως δεν σΆ έπλασα ένα αγρίμι μεγάλο κι όμορφο;
- Ναι, παραδέχτηκε το λιοντάρι.
- Μήπως δεν σου ΅δωσα δόντια δυνατά, που μπορείς να συντρίψεις μΆ αυτά και τα πιο χοντρά κοκάλα;
- Μου τα ΅δωσες.
- Δεν σου έδωσα πόδια δυνατά και γρήγορα;
- Μου έδωσες.
- Δεν σου έδωσα νύχια δυνατά και κοφτερά;
- Κι αυτά μου τα έδωσες, παραδέχτηκε το λιοντάρι.
- Τότε, γιατί παραπονιέσαι με μένα, απόρησε ο Προμηθέας.
- Παραπονιέμαι γιατί, ενώ είμαι μεγάλο, όμορφο και δυνατό θηρίο, φοβάμαι τον πετεινό, του εξήγησε το λιοντάρι.
- Τότε με τον εαυτό σου να τα βάζεις και όχι με μένα. Η ψυχή η δική σου φοβάται τον πετεινό κι εγώ δεν έπλασα την ψυχή σου.
Το λιοντάρι κατέβασε το δυνατό του κεφάλι, γιατί δεν είχε τι να πει στον Προμηθέα, μια που εκείνος δεν είχε πλάσει την ψυχή του και μια που η ψυχή του έφταιγε, που φοβότανε τον πετεινό. Γύρισε λοιπόν στενοχωρημένο στο άγριο δάσος, όπου ζούσε και μερόνυχτα ολόκληρα βασανιζότανε μΆ αυτή τη σκέψη: γιατί φοβότανε τον πετεινό; Πώς θα ΅κανε να κατανικήσει εκείνο τον παράξενο φόβο του; Κι επειδή δεν έβρισκε καμιά λύση, αποφάσισε να αυτοκτονήσει.
Την ώρα λοιπόν που πήγαινε να αυτοκτονήσει, αντάμωσε στο δρόμο του ένα πελώριο ελέφαντα, που κουνούσε διαρκώς τα τεράστια αυτιά του.
- Πες μου, τον ρώτησε περίεργο το λιοντάρι, γιατί κουνάς διαρκώς τα αυτιά σου;
- Κουράζομαι, αλλά δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς, του ομολόγησε ο ελέφαντας. Φοβάμαι αυτό το κουνούπι! Αυτό το μικροσκοπικό έντομο, που βουίζει διαρκώς, με κάνει και τρελαίνομαι από το φόβο μου, κι αλίμονό μου αν χωθεί μέσα, βαθιά στο αυτί μου.
Το λιοντάρι ακούγοντας εκείνα τα λόγια του ελέφαντα, γύρισε πίσω στη σπηλιά του.
«Τι ανόητο που ήμουν», έλεγε μέσα του, «να πηγαίνω να αυτοκτονήσω, γιατί φοβάμαι τον πετεινό. Εγώ είμαι πιο δυνατό κι από τον ελέφαντα ακόμη, μια που εγώ τουλάχιστον φοβάμαι τον πετεινό, ενώ εκείνος φοβάται το κουνούπι!»
Κι αποφάσισε να ζήσει, έστω κι αν φοβότανε τον πετεινό. Είχε πάρει, βλέπετε, θάρρος, μια που είδε πως υπήρχε και χειρότερος φόβος από το δικό του.

_________________
Ποτέ δεν είναι μάταιη η ανάβαση στα βουνά της αλήθειας. Ή θα φτάσεις σε ένα υψηλότερο σημείο σήμερα, ή θα εκπαιδεύσεις τις δυνάμεις σου ώστε να μπορέσεις να ανεβείς ψηλότερα αύριο
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
KaTriNa_16
Οφανείμ
Οφανείμ
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4025
Ηλικία : 28
Περιοχή : Λάρνακα - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια Γεωπονικής
Reputation : 2
Points : 88659508
Registration date : 09/07/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Σαβ 4 Σεπ - 22:53

Η αλεπού και ο τράγος

Κάποτε μια αλεπού, για κακή της τύχη, έπεσε μέσα σε ένα πηγάδι. Όπως ήταν φυσικό, δεν μπορούσε να βγει έξω και έτσι καθόταν στενοχωρημένη προσπαθώντας να σκεφτεί με ποιο τρόπο θα γλύτωνε από την δύσκολη θέση που είχε βρεθεί.
Ώρα πολλή είχδι υράσει, όταν στο πηγάδι πλησίασε ένας διψασμένος τράγος, μια αρσενική κατσίκα δηλαδή. Βλέποντας ο τράγος την αλεπού μέσα στο πηγάδι την ρώτησε:
- Είναι το νερό καλό κυρά αλεπού; Να κατέβω κι εγώ να πιω, γιατί διψάω πολύ;
Η πονηρή αλεπού, τότε, του απάντησε:
- Το νερό είναι πεντακάθαρο και δροσερό. Μην το σκέφτεσαι καθόλου. Κατέβα να πιεις να ξεδιψάσεις. Εγώ πίνω συνέχεια και δεν το χορταίνω.
Ο αφελής τράγος, χωρίς να το σκεφθεί καθόλου, πήδηξε μέσα στο πηγάδι και άρχισε να πίνει νερό που όντως ήταν δροσερό και πεντακάθαρο. Ήπιε μπόλικο, με την ψυχή του, μέχρι που ξεδίψασε. Τότε ανακάλυψε ότι αν και μπήκε στο πηγάδι πολύ εύκολα, δεν μπορούσε να βγει από αυτό. Στράφηκε προς την αλεπού και την ρώτησε αν ήξερε κάποιο τρόπο για να βγουν από το πηγάδι.
Η αλεπού, παίρνοντας το πιο αθώο ύφος της, του απάντησε:
- Αυτό είναι πολύ εύκολο. Θα σταθείς όρθιος στα πισινά σου πόδια, ενώ τα μπροστινά θα τα ακουμπήσεις στα τοιχώματα του πηγαδιού. Θα τεντώσεις προς τα πάνω τον λαιμό σου και εγώ θα σκαρφαλώσω πάνω σου. Όταν βγω έξω από το πηγάδι, θα τραβήξω έξω και εσένα και ο καθένας θα πάρει τον δρόμο του.
Ο τράγος, βρίσκοντας σωστά αυτά που του είπε η αλεπού, δεν έχασε καιρό και έκανε όπως του είχε πει. Η αλεπού, εύκολα πλέον, σκαρφάλωσε πάνω στον τράγο και πήδηξε έξω από το πηγάδι.
Μην τηρώντας όμως την υπόσχεση της, άρχισε να απομακρύνεται από το πηγάδι χωρίς να βοηθήσει τον τράγο. Καθώς απομακρυνόταν, τον άκουσε που την κατηγορούσε ότι αθέτησε την υπόσχεση της και ότι τον εγκατέλειψε μέσα στο πηγάδι. Τότε η πονηρή αλεπού του απάντησε:
- Κυρ τράγε μου, αν είχες γνώση όσες τρίχες έχεις στο γένι σου, δεν θα έμπαινες μέσα στο πηγάδι πριν σκεφτείς με ποιο τρόπο θα έβγαινες από εκεί.

_________________
Ποτέ δεν είναι μάταιη η ανάβαση στα βουνά της αλήθειας. Ή θα φτάσεις σε ένα υψηλότερο σημείο σήμερα, ή θα εκπαιδεύσεις τις δυνάμεις σου ώστε να μπορέσεις να ανεβείς ψηλότερα αύριο
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
NeFeLH
Super-Μoderator
Super-Μoderator
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 4698
Ηλικία : 28
Περιοχή : ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Χρώμα Ματιών : Καφέ - Μαύρο
Απασχόληση : Φοιτήτρια
Reputation : 9
Points : 1212962
Registration date : 29/07/2006

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 6 Σεπ - 23:32


_________________
Μου λες πως θα περάσουνε τα δύσκολα/μα δεν τραβάει η ομάδα από καιρό... "
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:03

Η κολοβή αλεπού

Μια αλεπού πιάστηκε κάποτε σε ένα δόκανο που είχε στήσει ένας κυνηγός στο δάσος. Προσπαθώντας να ξεκολλήσει από το δόκανο, γύρναγε πότε από την μια και πότε από την άλλη πλευρά. Μετά από πολλές προσπάθειες, κατάφερε να ελευθερωθεί, αλλά τα δόντια της παγίδας της είχαν κόψει την ουρά.
Η κολοβωμένη πλέον αλεπού, στενοχωρήθηκε πολύ βλέποντας την όμορφη ουρά της κρεμασμένη στο δόκανο. Η στενοχώρια της όλο και μεγάλωνε καθώς σκεφτόταν ότι θα τριγυρνούσε έτσι, ενώ όλες οι άλλες αλεπούδες θα είχαν τις ουρές τους. Πονηρή όμως καθώς ήταν, δεν άργησε να βρει λύση στο πρόβλημα της. Το μόνο που είχε να κάνει, ήταν να πείσει όλες τις αλεπούδες να κόψουν τις ουρές τους. Έτσι θα ήταν όλες ίδιες και δεν θα ντρεπόταν για την εμφάνιση της.
Χωρίς καθυστέρηση, έβαλε το σχέδιο της σε εφαρμογή και άρχισε να ειδοποιεί τις αλεπούδες να κάνουν ένα συμβούλιο γιατί ήθελε να τους μιλήσει. Πράγματι, λίγες μέρες μετά, μαζεύτηκαν όλες σε ένα ξέφωτο του δάσους και η κολοβωμένη αλεπού άρχισε να τους μιλάει για το φλέγον θέμα της ουράς. Τους είπε πολλά πράγματα για να τις πείσει να κόψουν τις ουρές τους. Τα πιο δυνατά επιχειρήματα της ήταν ότι η ουρά τους πρώτον είναι άπρεπη και δεύτερον ότι ήταν ένα περιττό βάρος, από το οποίο έπρεπε να απαλλαγούν άμεσα.
Καθώς, όμως, δεν ήταν η μοναδική αλεπού με πονηριά, μόλις σταμάτησε να μιλάει, πήρε τον λόγο μια άλλη αλεπού και της είπε:
- ¶κουσα με προσοχή όσα μας είπες αλλά αναρωτιέμαι. Αν δεν σε συνέφερε να κόψουμε τις όμορφες ουρές μας, θα μας τα έλεγες όλα αυτά;

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:04

Η κατσίκα και ο γάιδαρος

Πριν από αρκετό καιρό, ένας χωρικός είχε μια κατσίκα και ένα γάιδαρο. Επειδή ο χωρικός έδινε περισσότερη τροφή στο γάιδαρο, η κατσίκα ζήλεψε. Σκέφτηκε τότε ένα κόλπο, για να τον βγάλει από την μέση και να τρώει αυτή όλο το φαγητό. Βάζοντας σε εφαρμογή το σχέδιο της, πήγε μια μέρα κοντά στον γάιδαρο και του είπε:
- Αχ, καημένε κυρ Γάιδαρε, σε λυπάμαι. Όλη μέρα εργάζεσαι και δεν στέκεσαι ούτε στιγμή. Την μια σε βλέπω να αλέθεις στον μύλο, την άλλη να κουβαλάς ξύλα, βάσανο είναι η ζωή σου. Δεν θέλεις κι εσύ να ξεκουραστείς λιγάκι;
Ο γάιδαρος σκέφτηκε για λίγο αυτά που του είπε η κατσίκα και ύστερα την ρώτησε με φωνή γεμάτη παράπονο:
- Δίκιο έχεις κυρά κατσίκα μου, αλλά τι να κάνω;
Το σχέδιο της κατσίκας προχωρούσε όπως το είχε φανταστεί. Με φωνή γεμάτη συμπάθεια αποκρίθηκε στο γάιδαρο:
- ¶κου τι θα κάνεις. Θα καμωθείς πως σεληνιάστηκες. Θα βγάζεις αφρούς από το στόμα και θα πέσεις σε ένα βαθύ λάκκο. Εκεί θα μπορέσεις να ξεκουραστείς αρκετά.
Ο γαϊδαράκος της ιστορίας μας, δεν φημιζόταν ιδιαίτερα για την εξυπνάδα του και έτσι μόλις άκουσε την κατσίκα αποφάσισε να κάνει πράξη αυτά που του πρότεινε. Την επόμενη ημέρα, καθώς περπατούσε φορτωμένος, είδε στην άκρη του δρόμου ένα πολύ βαθύ λάκκο. Αρπάζοντας την ευκαιρία, δίνει ένα σάλτο και πηδάει μέσα στον λάκκο, που για κακή του τύχη στον πάτο ήταν γεμάτος πέτρες. Όπως ήταν φυσικό, ο συμπαθής γάιδαρος χτύπησε άσχημα.
Ο χωρικός βλέποντας το ζώο του χτυπημένο, φώναξε αμέσως τον κτηνίατρο, ο οποίος του είπε:
- Για να γίνει ο γαϊδαράκος σου καλά, θα σφάξεις την κατσίκα και από το πνευμόνι της θα κάνεις μια αλοιφή με την οποία θα αλείψεις τις πληγές του γάιδαρου.
Και έτσι έγινε. Η κατσίκα σφάχτηκε, ενώ ο γαϊδαράκος γιατρεύτηκε και συνέχισε την ζωή του. Μάλιστα, μερικοί λένε ότι ο χωρικός του έδινε να φάει και την μερίδα της κατσίκας.

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:04

Το λιοντάρι, η αλεπού και η ελαφίνα

Ο βασιλιάς των ζώων, το λιοντάρι, κάποτε αρρώστησε και καθόταν μέσα στην σπηλιά του μέχρι να γίνει καλά. Παρέα αυτές τις δύσκολες ώρες του κρατούσε η αλεπού. Κάποια στιγμή το λιοντάρι πείνασε και είπε στην αλεπού:
- Κυρά αλεπού, αν με αγαπάς όπως λες και θέλεις να γίνω γρήγορα καλά, πήγαινε να μου φέρεις την μεγάλη ελαφίνα που τριγυρνάει στο δάσος. Αυτή θα είναι το γιατρικό μου. Μόνο εσύ μπορείς να τα καταφέρεις, αφού η πονηριά σου είναι ξακουστή σε όλο τον κόσμο.
Η αλεπού, υπακούοντας στην θέληση του βασιλιά της, άφησε την φωλιά του και άρχισε να τριγυρνάει στο δάσος με σκοπό να συναντήσει την μεγάλη ελαφίνα. «Χτένισε» σχεδόν όλο το δάσος και τελικά την ανακάλυψε δίπλα σε ένα ρυάκι να τρώει φρέσκο χορτάρι.
- Γεια σου κυρά ελαφίνα, της είπε με αθώο ύφος. Σου φέρνω ευχάριστα νέα. Όπως, ίσως, θα ξέρεις ο βασιλιάς μας, το λιοντάρι, είναι άρρωστος και η ώρα που θα πεθάνει δεν είναι μακριά. Σκέφτηκε λοιπόν ότι το καταλληλότερο ζώο για να τον διαδεχθεί στον θρόνο, είσαι εσύ. Εγώ, πρέπει να σε αφήσω τώρα για να γυρίσω στον άρρωστο. Καλά θα κάνεις να έρθεις κι εσύ μαζί μου, να τον παρηγορήσεις αυτές τις δύσκολες ώρες. Εξάλλου ολόκληρο βασίλειο σου αφήνει. Α! Όταν γίνεις βασίλισσα των ζώων μην ξεχάσεις κι εμένα που σου έφερα την χαρμόσυνη είδηση.
Η αλεπού, μαστόρισσα καθώς είναι στα όμορφα λόγια και στις κολακείες, έπεισε την ελαφίνα ότι έτσι έχουν τα πράγματα και χωρίς δεύτερη σκέψη το ανυποψίαστο ζώο πήρε τον δρόμο για την φωλιά του λιονταριού.
Το λιοντάρι, που η πείνα του είχε θεριέψει για τα καλά, μόλις είδε την ελαφίνα να προβάλει στην είσοδο της σπηλιάς του, όρμισε πάνω της χωρίς όμως να καταφέρει να την πιάσει. Η ελαφίνα γλύτωσε από τα νύχια του λιονταριού, τα οποία όμως πρόλαβαν να την γρατζουνίσουν στο αυτί.
Η αλεπού βλέποντας τι είχε συμβεί, άρχισε να λέει στο λιοντάρι:
- Αχ, βασιλιά μου. Θάλασσα τα έκανες. Δεν έπρεπε να της ορμίσεις αμέσως. Τόσους κόπους έκανα και πήγαν όλοι χαμένοι.
Το λιοντάρι στενοχωρήθηκε πολύ που έχασε τέτοιο γεύμα. Είχε κι αυτήν την πείνα που όλο και μεγάλωνε. Με γαλίφικο ύφος, τότε, κοίταξε την αλεπού και της είπε:
- Κυρά αλεπού μου, ξέρω πόσο άξια είσαι. Πήγαινε να βρεις ξανά την ελαφίνα και είμαι σίγουρος ότι θα την καταφέρεις να ξαναέρθει.
Η αλεπού, μην θέλοντας να κακοκαρδίσει τον βασιλιά της, ξαναπήρε τους δρόμους και άρχιζε να αναζητά ξανά την ελαφίνα, ενώ ταυτόχρονα σκεφτόταν τι θα της πει για να την ξαναοδηγήσει στα νύχια του λιονταριού. Κάποια την βρήκε και «φορώντας» ένα παρεξηγημένο ύφος της είπε:
- Τι έπαθες εσύ και έφυγες τρέχοντας;
Η ελαφίνα μην πιστεύοντας στα αυτιά της, είπε με θυμό στην αλεπού:
- Δεν ντρέπεσαι να με αντικρίζεις; Με ξεγέλασες για να με φάει το λιοντάρι. Έννοια σου και το πήρα το μάθημα μου. Να πας αλλού να τάξεις βασίλεια και θρόνους.
Η πονηρή αλεπού τότε, δείχνοντας έκπληξη, απάντησε:
- Μα τι φοβητσιάρα που είσαι; Δεν ντρέπεσαι να με κατηγορείς άδικα; Ο μεγαλειότατος θέλησε να σε πιάσει από το αυτί για να σου φανερώσει κρατικά μυστικά και να σου δώσει συμβουλές για την βασιλεία σου. Αλλά τι στα λέω; Κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει ο λύκος πια βασιλιάς, αφού το λιοντάρι θύμωσε πολύ μαζί σου. Απλά σκέφτομαι ότι ο λύκος θα γίνει τύρρανος. ΓιΆ αυτό αν αγαπάς τα ζώα του δάσους, έλα να πάμε στο λιοντάρι για να γίνεις εσύ βασίλισσα.
Η ελαφίνα κρατώντας κάποιες επιφυλάξεις, ζήτησε από την αλεπού να της ορκιστεί ότι όλα όσα της είπε είναι αλήθεια. Η αλεπού τότε, δίχως κανένα δισταγμό της ορκίστηκε ως εξής:
- Ορκίζομαι στο χορτάρι που τρως και στο νερό που πίνεις ότι το λιοντάρι δεν θα σε πειράξει. Μόνο βιάσου μην προλάβει ο λύκος και πάρει τον θρόνο.
Για δεύτερη φορά η ελαφίνα, πίστεψε τις ψευτιές της αλεπούς και με βήμα ταχύ ξεκίνησαν και οι δυο τους για την φωλιά του λιονταριού. Όταν έφτασαν εκεί, το λιοντάρι έχοντας πάρει το μάθημα του, άφησε την ελαφίνα να μπει για να καλά στην σπηλιά του και μόνο τότε της όρμησε και ξεκίνησε το γεύμα του.
Πάνω στο τσιμπούσι του λιονταριού, το μυαλό της ελαφίνας γλίστρησε λιγάκι παραπέρα. Βλέποντας το η αλεπού το άρπαξε κρυφά και το καταβρόχθισε στην στιγμή. Όταν το λιοντάρι αναζήτησε το μυαλό του θηράματος του, η αλεπού με αθώο ύφος του είπε:
- Βασιλιά μου, περιμένεις να έχει μυαλό ένα ζώο που ήρθε στην φωλιά σου να το φας και μάλιστα δύο φορές;

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:05

Ο ποντικός του αγρού και ο ποντικός του σπιτιού

Πριν πολλά πολλά χρόνια ήταν δύο ποντικοί. Ο ένας είχε φτιάξει την φωλιά του στον αγρό, ενώ ο άλλος την είχε φτιάξει σε ένα πλούσιο σπίτι. Η τύχη έφερε έτσι τα πράγματα, που οι δύο ποντικοί γνωριστήκαν και έγιναν καλοί φίλοι. Όπως κάνουν συνήθως οι καλοί φίλοι, έτσι και οι ποντικοί της ιστορίας μας θέλησαν να ανταλλάξουν επισκέψεις στις φωλιές τους.
Την αρχή έκανε ο ποντικός του σπιτιού, όταν ένα όμορφο ανοιξιάτικο πρωινό, ξεκίνησε για να επισκεφθεί τον φίλο του στον αγρό. Ο ποντικός του αγρού, θέλοντας να ευχαριστήσει τον φίλο του, έβγαλε να τον κεράσει ότι πιο εκλεκτό είχε, όπως φρέσκιες ρίζες, χορταράκια και σιτάρι. Ο καλομαθημένος ποντικός του σπιτιού, βλέποντας αυτά που του πρόσφερε ο φίλος του, του είπε:
- Καλέ μου φίλε, ωραία είσαι εδώ στην εξοχή, αλλά το φαγητό σου ταιριάξει περισσότερο σε μυρμήγκια παρά σε ποντικούς. Πάμε στο δικό μου σπίτι να σου κάνω το τραπέζι με φαγητά που τρώνε μόνο βασιλιάδες.
Έτσι τα δύο ποντίκια ξεκίνησαν να πάνε στο σπίτι που είχε την φωλιά του ο ένας από τους δυο. Σε λίγη ώρα έφτασαν στο κελάρι του σπιτιού, μιας και εκεί είχε στήσει το τσαρδί του ο καλοταϊσμένος ποντικός. Πριν κάτσουν να φάνε, ο ποντικός του σπιτιού έκανε μια ξενάγηση στον φίλο του. Του έδειξε τις στάμνες με το λάδι και το κρασί, τα τσουβάλια με το αλεύρι και τα όσπρια, τα πανέρια με τα ξερά σύκα και άλλα πολλά καλούδια, αφού όπως είπαμε το σπίτι ήταν ενός πλούσιου ανθρώπου.
Όταν τελείωσε η ξενάγηση, πήρε ο καθένας τους από ένα κομμάτι τυρί και στρώθηκαν στο φαγητό. Έτυχε, όμως, εκείνη την ώρα, κάποιος υπηρέτης του σπιτιού να χρειαστεί κάτι από το κελάρι. Έτσι άνοιξε η πόρτα ξαφνικά με θόρυβο και ο υπηρέτης μπήκε μέσα στο κελάρι με γρήγορα βήματα. Το ποντίκι του σπιτιού, τρομαγμένο, άφησε το φαγητό και έτρεξε να κρυφτεί στην φωλιά που είχε σκάψει σε έναν τοίχο. Το ποντίκι όμως του αγρού, μαθημένο στην ηρεμία της φύσης, τα έχασε, δεν ήξερε τι να κάνει και πάγωσε από τον φόβο του εκεί που καθόταν. Όταν ο υπηρέτης έφυγε και έκλεισε πίσω του την πόρτα, ο ποντικός του σπιτιού βγήκε από την φωλιά του και πήγε κοντά στον φίλο του λέγοντας:
- Έλα να συνεχίσουμε το φαγητό μας, πέρασε ο κίνδυνος.
Τότε ο ποντικός του αγρού, με σοφία, απάντησε:
- Φίλε μου χάρισμα σου τα πλούσια φαγητά. Εγώ επιστρέφω στο σπίτι μου. Προτιμώ να τρώω φτωχικά και να είμαι ήσυχος, παρά να τρώω πλουσιοπάροχα και να μην μπορώ να ησυχάσω ούτε στιγμή.

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:05

Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας

Κάποτε ήταν ένα τζιτζίκι και ένα μυρμήγκι. Το τζιτζίκι είχε φτιάξει την φωλιά του στα κλαδιά ενός δέντρου ενώ το μυρμήγκι στις ρίζες του.
Ήταν καξοκαίρι και μόλις ανέτειλε ο ήλιος, το μυρμήγκι ξεκινούσε την εργασία του. Έβγαινε από την φωλιά του και έψαχνε να βρει διάφορους σπόρους. Όταν έβρισκε κάποιον, τον φορτωνόταν στην πλάτη και τον μετάφερε στην φωλιά του όπου τον αποθήκευε. Μερικές φορές οι σπόροι ήταν τόσο μεγάλοι που έπρεπε να τους κομματιάσει πριν τους μεταφέρει και αυτό σήμαινε διπλάσιο κόπο για το μυρμήγκι. Εργαζόταν από την ανατολή μέχρι την δύση του ηλίου.
Από την άλλη μεριά, το τζιτζίκι, ξυπνούσε αφού είχε σχεδόν μεσημεριάσει. Έβγαινε από την φωλιά του και αφού έτρωγε κάτι πρόχειρα, έπιανε το τραγούδι που μερικές φορές το συνέχιζε ακόμα και μετά τα μεσάνυκτα. Εκτός από το να τρώει και να τραγουδάει δεν έκανε τίποτα άλλο όλη μέρα. Τι όλη μέρα δηλαδή, την μισή μέρα αφού όπως είπαμε ξυπνούσε το μεσημεράκι.
Έτσι περνούσαν οι μέρες η μία μετά την άλλη και ήρθε ο καιρός που έφυγε το καλοκαίρι και έδωσε την θέση του στο φθινόπωρο. Ο ουρανός συννέφιασε, ψιλή βροχή άρχισε να πέφτει και τα φύλλα τον δέντρων ένα ένα ξεράθηκαν και έπεσαν στην γη.
Το μυρμήγκι έχοντας αρκετές προμήθειες για να περάσει μέχρι την άνοιξη, καθόταν και απολάμβανε τον ήχο που έκαναν οι σταγόνες της βροχής καθώς έπεφταν πάνω στα ξερά φύλλα. Από την άλλη μεριά, το τζιτζίκι έψαχνε απεγνωσμένα να βρει κάτι να φάει αλλά δεν υπήρχε τίποτα αφού όλα τα φύλλα, όπως είπαμε, είχαν ξεραθεί. Μην αντέχοντας άλλο την πείνα, πήγε στον γείτονα του, το μυρμήγκι, και του είπε:
- Καλέ μου γείτονα, σε παρακαλώ, δώσε μου κάτι να φάω γιατί όλα τα φύλλα έχουν ξεραθεί και δεν υπάρχει τροφή πουθενά.
- Καλά, όλο το καλοκαίρι τι έκανες; Ρώτησε το μυρμήγκι.
- Α! Το καλοκαίρι δεν πρόλαβα να μαζέψω τροφές γιατί είχα πολύ κέφι και τραγούδαγα όλη μέρα.
- Ε! Αφού τραγούδαγες το καλοκαίρι, ήρθε τώρα ο καιρός να χορέψεις. Είπε το μυρμήγκι και γύρισε να δει κάτι αργοπορημένα πουλιά που πετούσαν προς το νότο.

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:06

Ο ψεύτης βοσκός

Ήταν κάποτε ένας βοσκός που είχε ένα κοπάδι με αρκετά πρόβατα και ένα μαντρί έξω από το χωριό του. Κάθε πρωί, οδηγούσε τα πρόβατα σε ένα καταπράσινο λόφο κοντά στο μαντρί και τα άφηνε να βοσκήσουν με την ησυχία τους.
Συνήθως περνούσε την ώρα του παίζοντας την φλογέρα του, αλλά να που μία μέρα την ξέχασε στο μαντρί. Μην έχοντας τι να κάνει, σκέφτηκε να σκαρώσει μία φάρσα στους συγχωριανούς του. Ανέβηκε λοιπόν σε ένα βράχο και άρχισε να φωνάζει προς την κατεύθυνση του χωριού: «Βοήθεια συγχωριανοί. Λύκοι τρων τα πρόβατα μου. Τρέξτε. Βοήθεια!».
Οι άντρες του χωριού άρπαξαν ότι βρήκαν μπροστά τους και έτρεξαν να βοηθήσουν τον βοσκό, που μόλις τους είδε άρχισε να γελάει με το πάθημα τους.
Ο βοσκός, όπως φαίνεται, βρήκε πολύ αστείο αυτό που έκανε, αφού το επανέλαβε κάνα δυο φορές ακόμα και κάθε φορά οι συγχωριανοί του έτρεχαν να τον βοηθήσουν.
Να όμως που μια μέρα, μια αγέλη πεινασμένων λύκων όρμισαν στο κοπάδι του βοσκού και άρχισαν να το ξεκληρίζουν. Τρομαγμένος ο βοσκός έβαλε τις φωνές και καλούσε σε βοήθεια: «Βοήθεια συγχωριανοί. Λύκοι τρων τα πρόβατα μου. Τρέξτε. Βοήθεια!».
Κανείς όμως δεν πήγε να τον βοηθήσει αφού όλοι νόμιζαν ότι για άλλη μια φορά ήθελε να γελάσει μαζί τους.
Εκείνη την φορά οι μόνοι που γέλασαν ήταν οι λύκοι. Βρήκαν πρώτης τάξεως φαγητό και το έφαγαν με την ησυχία τους. Μόνο ένας άνθρωπος εκεί κοντά κάτι φώναζε αλλά όπως είναι γνωστό οι λύκοι δεν γνωρίζουν την ανθρώπινη γλώσσα για να καταλάβουν τι έλεγε και έτσι συνέχισαν ανενόχλητοι το φαγητό τους.

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:06

Ο λαγός και η χελώνα

Ένα ανοιξιάτικο πρωινό ένας λαγός είχε βγει έξω από την φωλιά του και έτρωγε φρέσκο χορταράκι. Καθώς έτρωγε, είδε μια χελώνα να περνάει λίγο πιο μακριά και του φάνηκε τόσο αστείο το περπάτημα της, που άρχισε να την κοροϊδεύει ότι ήταν πιο αργή και από τα σαλιγκάρια. Η χελώνα σταμάτησε, γύρισε προς τον λαγό και του είπε:
- Τι θα έλεγες να τρέξουμε σε ένα αγώνα δρόμου για να δούμε ποιος είναι πιο γρήγορος από τους δυο;
Αυτό ήταν! Ο λαγός έπεσε κάτω και άρχισε να χτυπιέται από τα γέλια. Βλέποντας όμως ότι η χελώνα παρέμενε σοβαρή, κατάλαβε ότι δεν του το είπε για αστείο και έτσι δέχτηκε την πρόκληση. Η αλεπού ως καταλληλότερη, όρισε το σημείο που θα ξεκινούσαν, την διαδρομή και το σημείο τερματισμού.
Ο αγώνας ορίστηκε για το επόμενο πρωινό και πράγματι, οι δύο διαγωνιζόμενοι καθώς και πολλά ζώα του δάσους βρίσκονταν πρωί πρωί στην αφετηρία. Η αλεπού έδωσε το σύνθημα και ο αγώνας ξεκίνησε. Η χελώνα χωρίς να χάσει χρόνο άρχισε να περπατάει, αργά βέβαια, και ήδη είχε καλύψει τα πρώτα εκατοστά της διαδρομής. Ο λαγός βλέποντας τον ρυθμό της αντιπάλου του, και νυστάζοντας μιας και ήταν πολύ πρωί, σκέφτηκε να κοιμηθεί λιγάκι και όταν ξυπνήσει θα έτρεχε όπως μόνο αυτός μπορεί και θα τερμάτιζε σίγουρα πρώτος. Έτσι η χελώνα συνέχισε να περπατάει, στην ορισμένη από την αλεπού διαδρομή, ενώ ο λαγός το έριξε στον ύπνο. Πέρασε αρκετή ώρα και κάποια στιγμή ο λαγός ξύπνησε. Καιρός για τρέξιμο είπε και ξεκίνησε. Παραξενεύτηκε πολύ που δεν συναντούσε την χελώνα και για μια στιγμή σκέφτηκε ότι θα είχε εγκαταλείψει τον αγώνα αφού έτσι κι αλλιώς τον είχε χαμένο από χέρι. Περισσότερο όμως ξέρετε πότε παραξενεύτηκε; Όταν έφτασε στο σημείο τερματισμού και είδε την χελώνα να τον περιμένει μασώντας ένα φυλλαράκι και έχοντας μια έκφραση θριάμβου στο πρόσωπο της.
Έτσι η χελώνα κέρδισε τον λαγό σε αγώνα δρόμου, όχι βέβαια γιατί τρέχει πιο γρήγορα από αυτόν, αλλά γιατί παρέμεινε πιστή στον σκοπό της και δεν έδειξε όπως ο λαγός αλαζονεία.

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:07

Το κουρευόμενο πρόβατο

Ένα πρόβατο που το κουρεύαν άτεχνα γυρίζει και λέει στον κουρέα του: «Εάν μεν θέλεις το μαλλί μου, κόβε λιγότερο. Εάν πάλι θέλεις το κρέας μου σκότωσέ με μονομιάς, να με απαλλάξεις έτσι από αυτό το αργό βασανιστήριο».

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:07

Ο γάιδαρος κι ο τζίτζικας

Ο γάιδαρος άκουσε κάποτε το τζίτζικα και κατευχαριστήθηκε.
«Μα τι τρως κι έχεις τόσο γλυκιά φωνή;» τον ρώτησε.
«Αέρα και δροσιά» απάντησε εκείνος.
Τότε ο γάιδαρος νόμισε πως έμαθε το μεγάλο μυστικό που κάνει τις όμορφες φωνές. ¶νοιξε λοιπόν το στόμα του, για να χορτάσει τάχα μπόλικο αέρα και δροσιά, κι έμεινε έτσι χάσκοντας, μέχρι που πέθανε από την πείνα.

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:08

Ο φτωχός και ο θάνατος

Κάποιος φτωχός, είχε φορτωθεί ένα δεμάτι ξύλα και τραβούσε το δρόμο του. Εκεί που πήγαινε, σαν να ζαλίστηκε. Ξεφορτώθηκε τα ξύλα, κάθισε κατάχαμα, κι απΆ τὴν πολλή του κούραση και την απελπισία, έβγαλε φωνή σπαραχτική:
«Αχ, που είσαι θάνατε…»
Δεν πρόλαβε νΆ ἀποτελειώσει και νάσου ο θάνατος μπροστά του.
«Γιατί με φωνάζεις;» τον ρωτάει.
Κι εκείνος: «Για τα ξύλα, βάλε ένα χεράκι να τα σηκώσουμε».

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:08

Το χελιδόνι και ο κόρακας

Το χελιδόνι και ο κόρακας λογομαχούσαν για τα κάλλη τους.
Λέει λοιπόν ο κόρακας στο χελιδόνι:
«Η ομορφιά σου κρατάει όσο κι η ¶νοιξη. Την παγωνιά δεν την αντέχει. Όμως το δικό μου σώμα και το κρύο του Χειμώνα υποφέρει και τη ζέστη του Καλοκαιριού».

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:09

Τα ποτάμια και η θάλασσα

Μαζεύτηκαν λοιπόν τα ποτάμια κι άρχισαν να κατηγορούν τη θάλασσα.
«Δε μας λες, γιατί αφού εμείς είμαστε γλυκά και πόσιμα, όταν μπούμε μέσα σου, αλμυρίζουμε και πικρίζουμε;»
Κι η θάλασσα που είδε πως είχαν παραπάρει φόρα:
«Μην έρχεστε, για να μην αλμυρίζετε!»

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:09

Η γάτα και η λίμα

Μια γάτα μπήκε στο χαλκωματάδικο κι ανακάλυψε τη σιδερένια λίμα. ¶ρχισε τότε να τη γλύφει με μανία. ¶ναψε η γλώσσα της και γδάρθηκε και ιασωσε, αλλά εκείνη το διασκέδαζε, γιατί νόμιζε πως τρώει το σίδερο.
Συνέχισε λοιπόν ακάθεκτη να το αποτελειώσει, ώσπου της τέλειωσε η γλώσσα.

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:10

Ο κυνηγός κι ο λύκος

Κάποιος κυνηγός είδε ένα λύκο να ορμάει στο κοπάδι και να κατασπαράζει με άνεση τα περισσότερα πρόβατα.
Σοφίστηκε λοιπόν μια παγίδα, τον έπιασε, τον έδωσε στα σκυλιά του και ύστερα του είπε:
«Που πήγε τώρα εκείνη η φοβερή και τρομερή σου άνεση, θηρίο ανήμερο;»

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:10

Οι δυο κόκκορες κι ο αετός

Δυο κόκορες έστησαν άγριο καυγά. Αυτός που έχασε, τραβήχτηκε σε μια γωνιά.
Όσο για τον άλλο, το μεγάλο νικητή, ανέβηκε όσο πιο ψηλά μπορούσε στο κοτέτσι και φούσκωνε και κόμπαζε, ώσπου τον άρπαξε ένας αετός περαστικός.

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:11

Το διψασμένο περιστέρι

Ένα περιστέρι ήταν τόσο διψασμένο, ώστε πετούσε σαν τρελό εδώ κι εκεί για να βρει λίγο νερό.
Ξαφνικά, είδε σε κάποιο τοίχο ζωγραφισμένο ένα κανάτι και νόμισε πως είναι αληθινό. Πήρε φόρα λοιπόν κι όρμησε να ξεδιψάσει με το νερό που τάχα ήταν γεμάτη η ζωγραφιά. Φυσικά, έσκασε στον τοίχο και τραυματίστηκε θανάσιμα.
Λίγο πριν ξεψυχήσει, ψιθύρισε:
«Τι ατυχία κι αυτή! ΑπΆ τὴν πολλή μου δίψα, ξέχασα, το δύστυχο, πως υπάρχει και θάνατος».

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:12

Το κοράκι κι ο αετός

Το κοσ/DCκι είδε κάποτε τον αετό ν ἁρπάζει ένα αρνί απ τὸ κοπάδι και θέλησε να τον μιμηθεί.
Έπεσε λοιπόν πάνω σε κάποιο κριάρι, τάχα για να το αρπάξει. Όμως τα νύχια του μπλέχτηκαν στην προβειά κι όταν ήρθε ο βοσκός το σκότωσε ακαριαία.

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:12

Η αλεπού κι ο λαγός στο πηγάδι

Ένας λαγός διψούσε και κατέβηκε στο πηγάδι για να πιεί νερό. Αφού ξεδίψασε με την ψυχή του, αποφάσισε νΆ ανέβει. Αλλά διαπίπος %E@ι F0ως δεν υπήρχε τρόπος κι έπεσε σε μαύρη απελπισία.
Κάποια αλεπού, που έτυχε να περνάει από εΰ52; , τον είδε σ αὐτὴ την κατάσταση και του είπε:
«Έκανες μεγάλο λάθος. Έπρεπε πρώτα να σκεφτείς πως θΆ ανέβεις κι ύστερα να κατέβεις… εκ του ασφαλούς».

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
MaGDaLenA
Vip Member
Vip Member
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 515
Ηλικία : 35
Περιοχή : Σπάρτη
Χρώμα Ματιών : Πράσινο
Απασχόληση : Γεωπονος
Reputation : 0
Points : 998948656
Registration date : 11/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μύθοι Αισώπου   Δευ 27 Σεπ - 23:13

Ο ταύρος, η λιονταρίνα και το αγριογούρουνο

Ένας ταύρος βρήκε το λιοντάρι στον ύπνο και το σούβλισε με τα κέρατά του.
Η μάνα του θηρίου, κάθισε δίπλα στο κουφάρι και μοιρολογούσε.
Ένα αγριογούρουνο πμ τηην είδε να χτυπιέται, της φώναξε από μακριά:
«Πόσοι και πόσοι άνθρωποι δεν κλαίνε, ετούτη τη στιγμή, τα παιδιά που τους φάγατε».

_________________
Όταν ακούς ότι μολύνεται ο πλανήτης Γη να λες:"Μα τους ηλίθιους, δεν μπορούν να κάνουν κάτι;" Εννοώντας ανθρώπους σαν εσένα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
 
Μύθοι Αισώπου
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 2 από 5Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3, 4, 5  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
iliadas photo :: iliada's photo forum :: ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΑΣ-
Μετάβαση σε: