iliadas photo

HQ CELEBRITY PICTURES OF FAMOUS ACTRESSES, SINGERS, MODELS , ATHLETES & MUCH MORE
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  
To Forum μεταφέρεται για καλύτερη παρουσίαση των φωτογραφιών του
σε ιδιόκτητη ιστοσελίδα.
Θα το βρείτε στο

Μοιραστείτε | 
 

 Τώρα κατάλαβα

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΙΛΙΑΔΑ
Admin
Admin
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 5001
Ηλικία : 37
Περιοχή : Λευκωσία - Κύπρος
Χρώμα Ματιών : Γαλανό
Απασχόληση : Φωτογράφος
Reputation : 17
Points : 1509258
Registration date : 30/05/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Τώρα κατάλαβα   Τετ 9 Μαρ - 0:19

Αν και έχουν περάσει τόσες μέρες , ακόμα μέσα μου , δεν βρήκα την γαλήνη . Στο μυαλό μου «στριφογυρίζουν» οι ίδιες σκηνές και ακούω ακόμα το ίδιο βουβό κλάμα της Μάνας .
Προσπαθώ μέσα μου να πνίξω τα συναισθήματα αλλά αυτά αναβλύζουν σαν από πηγή αστείρευτη .
Εκείνες οι δύο ώρες καθυστέρηση στην πτήση , με έφερε αντιμέτωπη με κάτι που τόσο χρόνια διαδραματιζόταν δίπλα μου , μέσα μου, χωρίς ποτέ να του δώσω την πρέπουσα σημασία .
Όταν τα μεγάφωνα του αεροδρομίου της Βομβάης ανακοίνωσαν ότι η πτήση προς Μανίλα θα είχε δύο ώρες καθυστέρηση , ένοιωσα ένα σφίξιμο στην καρδιά .
Δύο ώρες είναι πολύς χρόνος για να περιμένεις , μέσα σε ένα τόσο διαφορετικό από σένα πλήθος.
Κάθισα σε μια γωνιά της αίθουσας αναμονής και έψαχνα με το βλέμμα να βρω κάτι για να ασχολούμαι ( κατά σαν … κουτσομπολιό ένα πράμα ) .
Κόσμος πολύς πηγαινοερχόταν .
Άλλοι βιαστικοί , άλλοι νωχελικοί και άλλοι… απλά κουβέντιαζαν σε γλώσσες που δεν καταλάβαινα ( κάτι που μου στερούσε την χαρά να … κρυφακούσω ) .
Τα μάτια πλανήθηκαν σε όλο το πλάτος και μήκος της αίθουσας και σταμάτησαν σε κάτι που μου προξένησε το ενδιαφέρον .
Ένα «τσούρμο» παιδιά και δύο κάπως ηλικιωμένοι , ήταν όλοι μαζί ένα «κουβάρι» αγκαλιάζοντας και φιλώντας μια κοπελίτσα που θα ήταν δεν θα ήταν 18 χρονών .
Προσπάθησα να καταλάβω τι γινόταν αλλά η διαφορετικότητα στην γλώσσα δεν μου επέτρεπε .
Η κοπελίτσα κυριολεκτικά είχε πνιγεί από τα φιλιά της ηλικιωμένης γυναίκας , που συμπέρανα ότι πρέπει να ήταν η μητέρα .
Έκλαιγε , την φιλούσε , την αγκάλιαζε με πάθος λες και ήταν η τελευταία φορά που θα την έβλεπε .
Πιο κει ο πατέρας στεκόταν αμίλητος και κοιτούσε .
Τον παρατήρησα προσεχτικά και είδα ότι σε κάποιες στιγμές που δεν τον έβλεπαν τα παιδιά του, σκούπιζε γρήγορα – γρήγορα τα δάκρυα του .
Σε κάποια στιγμή το πιο μεγάλο παιδί που ήταν και κορίτσι , μίλησε στην αδελφή της σε γλώσσα που καταλάβαινα .
Της είπε « Μην φοβάσαι και όταν προσαρμοστείς, θα έλθω και εγώ , απλά φρόντισε να βρεις κάτι και για μένα και πρόσεξε μόνο να μην μάθει τίποτε η μητέρα» …
Γέλασα πικρά .
Τόσο μικρή και να αναγκάζεται να φύγει από την θαλπωρή της οικογένειας της για να πάει στα ξένα για δουλειά , και μάλλον όχι γιατί το θέλει αλλά γιατί ίσως έτσι πρέπει .
Τότε μέτρησα τα παιδιά …
10 στο σύνολο .
10 παιδιά και το ένα φεύγει μακριά και αυτοί οι γονείς , κλαίνε και σπαράσσουν για αυτό .
Η Καρδιά μου πάγωσε .
Στο μυαλό μου ήλθε η δική μου μάνα ,
ο δικός μου πατέρας .
Πόνεσα στην σκέψη , ότι και οι δικοί μου γονείς έτσι θα νοιώθουν που είμαι μακριά τους .
Τώρα κατάλαβα το γιατί η μητέρα μου , με αγκάλιαζε τόσο δυνατά κάθε φορά που η δουλειά μου το απαιτούσε , να φύγω από κοντά της .
Τώρα κατάλαβα γιατί ο δικός μου πατέρας ποτέ δεν έλεγε τίποτα , απλά μου χάιδευε τα μαλλιά και με το χέρι υψωμένο μου έγνεφε «στο καλό» …
Τώρα κατάλαβα ,
το πόσο τους αγαπώ.

_________________
Είναι βαριά και επικίνδυνη η φωνή του λαού όταν κυριεύεται από την οργή !
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://iliadasphoto.grafbb.com/
 
Τώρα κατάλαβα
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
iliadas photo :: ΚΟΥΒΕΝΤΟΥΛΑ :: ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ :: ΙΛΙΑΔΑ-
Μετάβαση σε: